{"id":18392,"date":"2020-10-14T03:10:47","date_gmt":"2020-10-14T02:10:47","guid":{"rendered":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/woorden-van-de-pausen\/benedictus-xvi\/vergadering-van-pastoors-en-geestelijken-van-rome-22-ii-2007\/"},"modified":"2020-10-14T03:44:21","modified_gmt":"2020-10-14T02:44:21","slug":"vergadering-van-pastoors-en-geestelijken-van-rome-22-ii-2007","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/woorden-van-de-pausen\/benedictus-xvi\/vergadering-van-pastoors-en-geestelijken-van-rome-22-ii-2007\/","title":{"rendered":"Vergadering van pastoors en geestelijken van Rome 22-II-2007"},"content":{"rendered":"\n

Vergadering van pastoors en geestelijken van Rome 22-II-2007<\/h1>\n\n
<\/div>\n\n

Benedictus XVI<\/h4>\n\n
<\/div>\n\n

Vaticaan \u2013 Aula de las Bendiciones, 22 de febrero de 2007<\/strong> *<\/p><\/p>\n\n

Tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van de Heilige Vader Benedictus XVI met de geestelijkheid van zijn bisdom Rome, waar sommige pastoors de gelegenheid krijgen om vragen te stellen en de antwoorden te krijgen van de paus, vroeg een pastoor hoe hij zich kon inzetten om een \u200b\u200bbediening van eenheid in de universele Kerk,te kunnen ontwikkelen ,heeft de Paus gereageerd door ook te spreken over de Neocatechumenale Weg, over de kennis die hij persoonlijk heeft en over zijn statuut.
Het thema van kerkelijke bewegingen en nieuwe gemeenschappen, als een voorzienigs geschenk voor onze tijd, is voorgesteld door pater Gerardo Ra\u00fal Carcar, behorende tot de gemeenschap van de Paters van Sch\u00f6nstatt, die in september 2006 vanuit Argentini\u00eb\u00a0 in Rome arriveerde en vandaag Meewerkende vicaris van de parochie van San Jer\u00f3nimo a Corviale is. Dit zijn werkelijkheden die een creatieve impuls hebben, het geloof naleven en nieuwe manieren van leven zoeken om een \u200b\u200brechtvaardige zendingspositie in de kerk te vinden. De religieuzen vroegen de paus om advies over hoe zij zich moet inzetten om werkelijk een dienst van eenheid in de universele Kerk te ontwikkelen.<\/p><\/p>\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n

Reactie van de paus:
Goed, ik zie dat ik korter moet zijn. Bedankt voor deze vraag. Het lijkt mij dat u de essenti\u00eble bronnen hebt genoemd van wat ik over de bewegingen kan zeggen. In die zin is uw vraag ook een antwoord.
Ik zou onmiddellijk willen verduidelijken dat ik gedurende deze maanden de Italiaanse bisschoppen ontvang op een ad limina-bezoek, en dat ik daardoor de aardrijkskunde van het geloof in Itali\u00eb iets beter kan leren. Ik zie zoveel mooie dingen naast de problemen die we allemaal kennen. Ik zie vooral hoe het geloof nog steeds diep geworteld is in het Italiaanse hart, hoewel het in de huidige omstandigheden ongetwijfeld op veel manieren wordt bedreigd. De bewegingen accepteren ook mijn vaderlijke rol als pastoor. Anderen zijn kritischer en zeggen dat de bewegingen niet zijn ingevoegd. Ik denk dat de situaties heel divers zijn, het hangt allemaal af van de mensen in kwestie.<\/p><\/p>\n\n

Het lijkt mij dat we twee regels hebben \ngrondbeginselen, waarover u heeft gesproken. De eerste regel \ngegeven door de heilige Paulus in de eerste brief aan de Tessalonicenzen: doof \nde charisma’s niet. Als de Heer ons nieuwe gaven geeft, zouden we dankbaar moeten zijn, zelfs als ze soms ongemakkelijk zijn. En het is iets moois dat, zonder \ninitiatief van de hi\u00ebrarchie, met een basis initiatief , zoals ze zeggen, \n maar ook met een echte initiatief van boven, namelijk als \ngave van de Heilige Geest, kunnen nieuwe vormen van leven in de Kerk ontstaan, \nomdat ze bovendien in alle eeuwen zijn ontstaan.<\/p>\n\n

In het begin voelden ze zich altijd ongemakkelijk: Sint Franciscus voelde zich ook erg ongemakkelijk, en voor de Paus was het erg moeilijk om eindelijk een canonieke vorm te geven aan een realiteit die veel groter was dan de wettelijke voorschriften. Voor Sint Franciscus was het een groot offer om zich in dit juridische skelet te laten verankeren, maar uiteindelijk werd een realiteit geboren die vandaag nog steeds leeft en in de toekomst zal leven: ze geeft kracht en nieuwe elementen aan het leven van de Kerk.
Ik wil alleen dit zeggen:” bewegingen zijn in alle eeuwen ontstaan. Ook Sint-Benedictus was aanvankelijk een beweging. Ze zijn met lijden en moeizaam in het leven van de kerk opgenomen. Sint-Benedictus moest\u00a0 zelf de oorspronkelijke richting van het kloosterleven corrigeren. En zo heeft ook in onze eeuw de Heer, de Heilige Geest, ons nieuwe initiatieven gegeven met nieuwe aspecten van het christelijk leven: geleefd door mensen met hun beperkingen, ze cre\u00ebren ook moeilijkheden.<\/p><\/p>\n\n

Dus de eerste regel: blus de charisma’s niet uit, wees dankbaar, zelfs als ze zich ongemakkelijk voelen. De tweede regel is deze: de Kerk is \u00e9\u00e9n; Als de bewegingen werkelijk gaven van de Heilige Geest zijn, worden ze ingebracht en dienen ze de Kerk, en in de geduldige dialoog tussen pastors en bewegingen wordt een vruchtbare vorm geboren, waar deze elementen opbouwende elementen worden voor de Kerk van vandaag en morgen.
Deze dialoog vindt plaats op alle niveaus, te beginnen met de pastoor, de bisschop en de opvolger van Petrus; De zoektocht naar geschikte constructies is gaande: in veel gevallen heeft de zoektocht al zijn vruchten afgeworpen. In andere wordt het nog bestudeerd; Zo wordt ons bijvoorbeeld gevraagd of na vijf jaar experimenteren de statuten van de Neocatechumenale Weg definitief bevestigd moeten worden, of dat er nog enige tijd van experimenteren nodig is of dat sommige elementen van deze structuur misschien wat aangepast moeten worden.
In ieder geval ken ik het neocatechumenaat vanaf het begin. Het is een lange weg geweest, met veel complicaties, die nog steeds bestaan, maar we hebben een kerkelijke vorm gevonden die de relatie tussen de Pastor en de Weg al sterk heeft verbeterd. En dus gaan we vooruit! Hetzelfde geldt voor de andere bewegingen.<\/p><\/p>\n\n

Nu, als een synthese van beide regels \nfundamenteel, zou ik zeggen: dankbaarheid, geduld inclusief acceptatie van het \nlijden, dat onvermijdelijk is. Ook in een huwelijk zijn er \naltijd lijden en spanningen. En toch word het voortgezet,op die manier rijpt de \nware liefde. Hetzelfde gebeurt in de gemeenschap van de kerk: \n laten we samen geduld hebben. Ook de verschillende niveaus van de hi\u00ebrarchie \n – van de pastoor tot de bisschop, tot de paus – moeten samen een voortdurende uitwisseling van idee\u00ebn hebben, ze moeten samen het colloquium bevorderen \n samen de juiste weg vinden. De ervaringen van predikanten zijn \nbasisprincipes, maar ook de ervaringen van de bisschop en bijvoorbeeld het \nuniverseel perspectief van de Paus hebben hun theologische en pastorale plaats binnen de kerk.<\/p>\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n

Als gevolg is enerzijds deze set van verschillende niveaus van \nhi\u00ebrarchie; anderzijds leefde de realiteit in de parochies, met geduld \n en openheid, en gehoorzaamheid aan de Heer, schept men werkelijk de nieuwe vitaliteit van de kerk.<\/p>\n\n

We zijn de Heilige Geest dankbaar voor de gaven die hij ons heeft gegeven. Laten we gehoorzaam zijn aan de stem van de Geest, maar laten we ook duidelijk zijn wanneer we deze elementen in het leven integreren: dit criterium dient uiteindelijk de concrete Kerk, en dus zal de Heer ons zeker met geduld, moed en vrijgevigheid leiden en helpen .<\/p>\n\n

(*) Zie “L’Osservatore Romano”, 24 februari 2007.<\/p><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Vergadering van pastoors en geestelijken van Rome 22-II-2007 Benedictus XVI Vaticaan \u2013 Aula de las Bendiciones, 22 de febrero de 2007 * Tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van de Heilige Vader Benedictus XVI met de geestelijkheid van zijn bisdom Rome, waar sommige pastoors de gelegenheid krijgen om vragen te stellen en de antwoorden te krijgen van de paus, vroeg een pastoor hoe hij zich kon inzetten om een \u200b\u200bbediening van eenheid<\/p>\n

Lees meer<\/a><\/div>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":16847,"menu_order":4,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-18392","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/18392","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18392"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/18392\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":18397,"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/18392\/revisions\/18397"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/16847"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18392"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}