{"id":20325,"date":"2021-01-27T01:07:17","date_gmt":"2021-01-27T00:07:17","guid":{"rendered":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/woorden-van-de-pausen\/st-johannes-paulus-ii\/speciaal-audientie-op-het-congres-boete-en-verzoening-02-10-1983\/"},"modified":"2021-01-27T01:07:17","modified_gmt":"2021-01-27T00:07:17","slug":"speciaal-audientie-op-het-congres-boete-en-verzoening-02-10-1983","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/woorden-van-de-pausen\/st-johannes-paulus-ii\/speciaal-audientie-op-het-congres-boete-en-verzoening-02-10-1983\/","title":{"rendered":"Speciaal audientie op het congres “Boete en verzoening” 02-10-1983"},"content":{"rendered":"\n

Speciaal audientie op het congres “Boete en verzoening” 02-10-1983<\/h1>\n\n
<\/div>\n\n

St. Johannes Paulus II<\/h4>\n\n
<\/div>\n\n

Rome, Paul VI Hall, 10 februari 1983<\/strong><\/p>\n\n

Zestig bisschoppen en ongeveer tweeduizend<\/em> \npriesters, veel van hen pastoors, uit de meest uiteenlopende<\/em> \ndelen van de wereld, woonden de ochtend van 10 februari bij voor een ontmoeting met<\/em> \nde paus in de Paulus VI-kamer van het Vaticaan. Ze hadden allemaal deelgenomen<\/em> \nop een congres dat op de 7e in Rome begon om het thema te bestuderen<\/em> \nvolgende bisschoppensynode: \u201cVerzoening en boete in de<\/em> \nleven van de Kerk \u201d. De secretaris-generaal van de synode, aartsbisschop Mons.<\/em> \nJosef Tomko, opende de ontmoeting met een basisrelatie. De<\/em> \nDe vergadering was georganiseerd door de neocatechumenale gemeenschappen die<\/em> \nze bestaan \u200b\u200bal in 2.200 parochies in 502 bisdommen en 70 landen. Naar de<\/em> \nbegin van de audi\u00ebntie, een bisschop en enkele priesters ge\u00efntroduceerd<\/em> \nJohannes Paulus II een synthese op dezelfde dag 10 in de middag met een<\/em> \nEucharistische concelebratie. De initiator van deze kerkelijke ervaring<\/em> \ngenaamd “The Neocatechumenal Way”, Kiko Arg\u00fcello, maakte de Heilige<\/em> \nVader die de aanwezigen presenteerde, en de paus leverde het<\/em> \nvolgende toespraak:<\/em><\/p>\n\n

“Beste broers: \n1. Ik ben blij dat ik vandaag de gelegenheid heb om een \u200b\u200bgroep van de “Neocatechumenale Gemeenschappen” te ontmoeten, die in Rome zijn samengekomen om samen te mediteren over “Verzoening en boete in de missie van de Kerk”, het thema van de volgende bisschoppensynode. Ik groet de aanwezige bisschoppen, pastoors en priesters die om deze reden uit alle continenten zijn gekomen. Mijn woord wil een reflectie zijn op de spirituele en kerkelijke ervaring die je wilt beleven, zodat het kan dienen als een stimulans in het steeds groter wordende verlangen om, in de context van de hedendaagse wereld, een duidelijke en duidelijke voorbeeld van een diep christelijk geloof, constant geleefd in een intieme, volgzame en jubelende vereniging met de predikanten van de kerk.<\/p>\n\n

Uw getuigenis is van plan, \nfundamenteel, de verkondiging van de evangelische boodschap, die \ncentraal de proclamatie dat Jezus van Nazareth de Messias is, Heer en \nZoon van God vleesgeworden, dood en opgestaan \u200b\u200bvoor onze redding. “De \nEvangelisatie – zei Paulus VI – moet altijd als basis, centrum en \ntegelijkertijd zijn hoogtepunt van zijn dynamiek, een duidelijke proclamatie dat in \nJezus Christus, Zoon van God, mens gemaakt, dood en verrezen, biedt zichzelf de \nredding voor alle mensen, als een geschenk van genade en \nbarmhartigheid van God \u201d(Evangelii Nuntiandi, 27)<\/em>. Een van de \ntypische uitingen van uw gemeenschap zijn precies de \nevangelisatie ge\u00efmplementeerd in landen en omgevingen die wel of niet gehoord hebben \nnooit de christelijke aankondiging of zijn hiervoor doof of ondoorzichtig gemaakt \naankondiging v\u00f3\u00f3r de invasie van ideologie\u00ebn, concepten en gedragingen van \nafwijzing van of onverschilligheid voor hetzelfde “probleem van God”. Voor deze \nu wilt juist catechisten voorbereiden en vormen die zullen moeten \nduik en ervaar ze persoonlijk allereerst het mysterie van \nChristus en laat anderen erin delen. In de aansporing \nApostolisch over catechese in onze tijd, schreef ik: \u201cCatechize \nis, in zekere zin, iemand ertoe brengen dat mysterie in al zijn vormen nauwkeurig te onderzoeken \ndimensie\u2026 ontdek in de persoon van Christus het eeuwige plan van God \ndie erin wordt uitgevoerd … Het definitieve doel van catechese is er een te plaatsen \nniet alleen in contact maar in gemeenschap, in intimiteit met Jezus Christus: alleen \nHij kan ons leiden tot de liefde van de Vader in de Geest en om ons te maken \ndeelnemers aan het leven van de Heilige Drie-eenheid \u201d(Catechesi Tradendae, 5).<\/em><\/p>\n\n

Ik ken de vasthoudendheid van uw gemeenschappen in het lovenswaardige werk van de catechese. In deze jaren hebben de bisschoppenconferenties hun inspanningen ge\u00efntensiveerd op dit gebied dat van uitzonderlijk belang is voor het leven zelf van het volk van God. Volg de methoden, aanwijzingen, routes en teksten die door de episcopaten worden aangeboden en oefen ook de bediening van catechese uit binnen de gemeenschap en de kerkelijke discipline en, in het bijzonder, volgens de bediening die hulp nodig heeft voor uw catechese en die zeker grote geestelijke vruchten zal brengen aan degenen die getrouw zijn . Het specifieke doel van elke handeling en vorm van catechese moet zijn het ontkiemen, groeien en ontwikkelen van het geloofszaad dat door de Heilige Geest is afgezet bij de eerste aankondiging en effectief wordt overgedragen met de Doop.<\/p>\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n

2. Niet alleen op theoretisch niveau, maar zeer \nvooral in zijn vitale dimensie, wil je je \ngemeenschappen in de betekenis, waarde, rijkdom en eisen van de doop, \n sacrament dat een noodzakelijke voorwaarde voor redding is, verenigt \ndood, begrafenis en opstanding van de Heiland, leidt tot hetzelfde leven \nvan Christus en verandert de gedoopten in een tempel van de Geest, aangenomen zoon \n van onze hemelse Vader, broer en erfgenaam van Christus en lid van het Lichaam \nvan Christus, dat is de Kerk. Deze verrijking is gericht op \nherontdek en waardeer de typische rijkdom van de ontvangen doop \nmeestal in de kindertijd en waarnaar verwezen moet worden, dus \nzichzelf, niet zoals hij puur legaal heeft gedaan, maar als een waar \nmoment waarop het hele christelijke leven wordt ondersteund. Wat cultiveren \nwe zouden \u201cdoopspiritualiteit\u201d kunnen noemen, je wilt aanmoedigen, kanaliseren en \nbevrucht uw route van geloof als een logisch vervolg op de \nintrinsieke eisen van het avondmaal, zodat uw getuigenis \nmeer en meer authentiek, oprecht, consistent en effectief zijn, en hebben \ntoenemende beschikbaarheid voor de goddelijke oproep.<\/p>\n\n

Een dergelijke beschikbaarheid moet worden uitgedrukt in het \ncontinue meditatie en religieus luisteren naar de heilige traditie en \nHeilige Schrift, die \u201chetzelfde en heilige depot van de \nWoord van God toevertrouwd aan de Kerk \u201d(Dei Verbum, 10)<\/em>. Van \nhier is de behoefte aan constant en serieus verdiepingswerk \npersoonlijk en gemeenschap van het Woord van God en de leringen van de \nMagisterium van de Kerk, inclusief het bijwonen van theologische cursussen en \nserieus bijbels. Deze taak van studie en reflectie is zelfs nog meer \ndringend voor degenen die de plicht hebben om hun broers te voeden \nsolide geestelijke voeding om catechist te zijn. \nHoud voortdurend de plechtige en krachtige bevestiging van de \nTweede Vaticaans Oecumenisch Concilie: \n\u201cDe Kerk heeft altijd de Heilige Schrift vereerd, zoals zij heeft gedaan \nmet het lichaam van Christus, want vooral in de heilige liturgie nooit \nheeft opgehouden het brood des levens dat hij aanbiedt aan zijn gelovigen te nemen en uit te delen \nde tafel van het Woord van God en van het Lichaam van Christus \u201d(Dei Verbum, 21).<\/em><\/p>\n\n

Van Christus het Woord tot Christus de Eucharistie, want het Eucharistisch offer is de bron, het centrum en het hoogtepunt van al het christelijk leven. Vier de eucharistie en vooral Pasen met ware vroomheid, grote waardigheid, liefde voor de liturgische ceremonies van de Kerk, strikte naleving van de normen die door de bevoegde autoriteit zijn vastgesteld en de wens om met alle broeders te communiceren.<\/p>\n\n

3. Uw beschikbaarheid voor het gesprek \ngoddelijk moet zich ook manifesteren in continue, dagelijkse en \nonvermoeibare, bijzondere uitdrukking van de aanbidding die de zwakke man, \nkwetsbaar en zich bewust van zijn contingentie en creativiteit, biedt het aan \nGod, het transcendente, het oneindige, de almachtige en de schepper en, aan de \ntijd, de liefdevolle en barmhartige Vader; gebed dat verandert, door \ndaarom in een intieme en liefdevolle dialoog tussen de zoon en de Vader; zin \ndat wordt een smekend refrein in de “Paternoster” onderwezen door de \nJezus zelf; gebed dat een plechtige en bewuste belijdenis wordt \nChristelijk geloof in de Apostolische Geloofsbelijdenis of Symbool; gebed dat ontdekt in \nde Psalmen de verschillende en complete innerlijke tonen waarmee ze kunnen \nwend je tot God, die hun hoop, rots en redding is, het bidden \nbeloofde mensen, het nieuwe uitverkoren volk, de kerk, de christen \nin zijn verschillende spirituele situaties. Sint-Augustinus stelt voor: \u201cAls de \npsalm bid, bid: als het kreunt, zucht; als hij zich verheugt, verheug je dan; als je bang bent, vrees dan. \nAlles wat hier wordt geschreven is uw spiegel \u201d(Enarr in Ps XXX, II, s.III, 1: CCL 38. 213).<\/em><\/p>\n\n

4. Uw beschikbaarheid voor de goddelijke roeping komt tot uiting in het dagelijks laten uitkomen van dit woord van Jezus: “Bekeert u en geloof in het Evangelie” (Mc 1,15).<\/em> Deze bekering, de \u2018mentaliteitsverandering\u2019, is in de eerste plaats een afwijzing van het ware kwaad, de zonde, die ons vervreemdt van God. Deze bekering is een constante manier om naar het Vaderhuis terug te keren, zoals dat van de verloren zoon (et. Luk. 15, 11-32)<\/em>. En het vindt zijn heilsteken in het sacrament van boete of verzoening. In de bul van bijeenroeping van het jubileum van 1950, de verjaardag van de verlossing, heb ik geschreven: \u201cVrijheid van zonde is … de vrucht en de eerste vereiste van het geloof in Christus de Verlosser en in zijn Kerk … ten dienste van deze vrijheid die de Heer Jezus heeft ingesteld in zijn kerk het sacrament van de boete, zodat zij die na de doop zonde hebben begaan, verzoend kunnen worden met God, die zij beledigd hebben, en met de kerk zelf die zij hebben verwond \u201d(Bull Aperite portas Redemptori, 5).<\/em><\/p>\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n

Hij \nMinisterie van Verzoening – prachtig geschenk van barmhartigheid \nOneindigheid van God – is aan jullie, priesters, toevertrouwd. Wees predikanten \naltijd waardig, snel, ijverig, beschikbaar, geduldig en sereen \ndit sacrament en houdt u met trouwe ijver aan de gevestigde normen \nop dit gebied door kerkelijk gezag. Op deze manier de gelovigen \nje vindt in dit sacrament een teken en een authentiek instrument van \ngeestelijke wedergeboorte en innerlijke vrijheid die overloopt van vreugde. \nEn u, alle broeders, viert het sacrament van verzoening \nmet het grootste vertrouwen in de genade van God en in volledige aanhankelijkheid aan \nbediening en discipline herhaaldelijk aanbevolen in de nieuwe code van \nCanoniek recht, tot vergeving en vrede van de discipelen van de Heer en die \neffectieve aankondiging van de goedheid van de Heer jegens allen.<\/p>\n\n

5. Probeer tijdens uw spirituele reis de \u201ccatechumenale\u201d eisen te harmoniseren met de toewijding van de broers, het gezin en professionele en sociale verplichtingen. Val vooral niet in de verleiding om je in jezelf terug te trekken en jezelf af te zonderen van het leven van de parochie en de diocesane gemeenschap, want alleen door je actief in te voegen in deze bredere organisaties kunnen je apostolische activiteiten authentiek en effectief worden. Ik wil deze overwegingen niet be\u00ebindigen zonder u en de gemeenschappen die u vertegenwoordigt te herinneren aan wat ik onlangs heb gezegd in de offici\u00eble presentatie van het nieuwe Wetboek van Canoniek Recht: christenen moeten de geest voorbereiden om het te verwelkomen en het in praktijk te brengen. Wetten zijn een genereus geschenk van God en het naleven ervan is ware wijsheid. Het recht van de kerk is het middel, de hulp en zelfs de bescherming om in gemeenschap met de Heer te blijven. Daarom moeten de wettelijke normen en ook de liturgische normen zonder nalatigheid of weglatingen worden nageleefd. \nIk ben er zeker van dat uw gemeenschappen, gevuurd door het verlangen om zich te onderscheiden in de viering van de doop, de eucharistie en de boete, ook gekenmerkt zullen willen worden door dit verlangen naar trouw aan de algemene discipline onder leiding van de kerk.<\/p>\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n

Beste broers,<\/em><\/p>\n\n

Tegelijkertijd presenteer ik je \nweerspiegeling van deze gedachten, ik vraag overvloed aan goddelijke genaden \nde aanwezigen en voor de gemeenschappen die u vertegenwoordigt. Aan jullie allen \nIk vertrouw Maria de Allerheiligste een onvergelijkbaar voorbeeld van vurig geloof en welkom toe \nvolgzaam van Haar, die ‘voortging in de pelgrimstocht van het geloof, en bleef \nhaar vereniging met de Zoon trouw tot aan het kruis \u201d(Lumen Gentium, 58)<\/em> moedigt je aan met haar Moederlijke glimlach op de dagelijkse reis om Christus te volgen. Met mijn apostolische zegen \u00bb.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Speciaal audientie op het congres “Boete en verzoening” 02-10-1983 St. Johannes Paulus II Rome, Paul VI Hall, 10 februari 1983 Zestig bisschoppen en ongeveer tweeduizend priesters, veel van hen pastoors, uit de meest uiteenlopende delen van de wereld, woonden de ochtend van 10 februari bij voor een ontmoeting met de paus in de Paulus VI-kamer van het Vaticaan. Ze hadden allemaal deelgenomen op een congres dat op de 7e in<\/p>\n

Lees meer<\/a><\/div>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":16801,"menu_order":16,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-20325","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/20325","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20325"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/20325\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":20326,"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/20325\/revisions\/20326"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/16801"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/neocatechumenaleiter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20325"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}