Droga Neokatechumenalna: „cenny wkład w życie Kościoła”

„Rozpaliliście ogień Ewangelii tam, gdzie wydawał się gasnąć”.
Papież Leon XIV

Papież Leon spotyka tysiąc katechistów wędrownych Drogi Neokatechumenalnej

Dziś rano, 19 stycznia 2026 r., Ojciec Święty Leon XIV przyjął na audiencji w Sali Błogosławieństw ponad 1000 katechistów wędrownych, odpowiedzialnych za Drogę Neokatechumenalną w 138 krajach na 5 kontynentach.

Na zakończenie konwiwencji, odbywającej się w Centrum „Sługi Jahwe” w Porto San Giorgio (Fermo), pod kierownictwem światowej ekipy odpowiedzialnej za Drogę, Kiko Argüello, Ojca Mario Pezzi i Marii Ascensión Romero, uczestnicy udali się do Rzymu na pierwsze spotkanie z Ojcem Świętym Leonem XIV.

Podczas konwiwencji, tak jak co roku od początku istnienia Drogi, podzielono się doświadczeniami ewangelizacji, którą Droga prowadzi w ponad 6200 parafiach 1408 diecezji na całym świecie, aby wspierać inicjację chrześcijańską, będącą narzędziem pomocy dla biskupów i prezbiterów z różnych krajów w dziele głoszenia Ewangelii w dzisiejszym świecie.

W spotkaniu i audiencji u Ojca Świętego uczestniczyło również 115 rektorów diecezjalnych seminariów misyjnych, które Droga pomogła otworzyć w tyluż diecezjach, wraz z kolejną setką formatorów.

Na konwiwencji można było dostrzec, na podstawie różnych doświadczeń na różnych kontynentach, trudną sytuację, w której Kościół jest dziś wezwany do wypełniania swojej misji. W tym globalnym kontekście wyraźnie było widać, że Droga Neokatechumenalna jest powołana do wspierania pokoju i zgody między ludźmi, niosąc nadzieję chrześcijańskiego głoszenia, kerygmatu, poprzez tworzenie wspólnot chrześcijańskich zdolnych do dawania znaków wiary temu pokoleniu, miłości i jedności.

Przybyciu i wyjściu papieża towarzyszyły gromkie i radosne oklaski oraz śpiewy Kiko Argüello, które całe zgromadzenie entuzjastycznie intonowało.

Kiko podarował Ojcu Świętemu kopię ikony Dobrego Pasterza, namalowaną przez niego w 1982 roku, a także, ponieważ papież planuje wizytę w Hiszpanii w najbliższych miesiącach, publikację poświęconą katedrze w Madrycie, Nuestra Señora de La Almudena, gdzie Kiko w 2004 roku namalował Koronę Misteryjną i witraże absydy.

Papież Leon zwrócił się do obecnych następującymi słowami:

Chciałbym wyrazić swoją wdzięczność rodzinom, które, przyjmując wewnętrzny impuls Ducha Świętego, opuszczają bezpieczeństwa zwykłego życia i wyruszają na misję, nawet w odległe i trudne tereny, z jedynym pragnieniem głoszenia Ewangelii i bycia świadkami miłości Boga.

Ekipy wędrowne złożone z rodzin, katechistów i księży uczestniczą w misji ewangelizacyjnej całego Kościoła i… przyczyniają się do „przebudzenia” wiary „niechrześcijan, którzy nigdy nie słyszeli o Jezusie Chrystusie”.

Przeżywanie doświadczenia Drogi Neokatechumenalnej i prowadzenie misji wymaga również z waszej strony wewnętrznej czujności i mądrej zdolności krytycznej, aby rozróżniać pewne zagrożenia, które zawsze czyhają w życiu duchowym i kościelnym.

Charyzmaty muszą zawsze służyć królestwu Bożemu i jedynemu Kościołowi Chrystusowemu, w którym żadne z Bożych darów nie jest ważniejsze od innych.

Czynicie wiele dobra, ale jego celem jest umożliwienie ludziom poznania Chrystusa.

Idźcie do przodu w radości i z pokorą, bez zamknięcia, jako budowniczowie i świadkowie jedności.

Najdrożsi, dziękuję wam za wasze zaangażowanie, za wasze radosne świadectwo, za służbę, jaką pełnicie w Kościele i w świecie. Zachęcam was do kontynuowania z entuzjazmem i błogosławię was, wzywając wstawiennictwa Najświętszej Maryi Panny, aby wam towarzyszyła i strzegła. Dziękuję!

PRZEMÓWIENIE OJCA ŚWIĘTEGO LEONA XIV DO ODPOWIEDZIALNYCH DROGI NEOKATECHUMENALNEJ

Sala błogosławieństw

Poniedziałek, 19 stycznia 2026 r.

W imię Ojca, Syna i Ducha Świętego.

Pokój z wami!

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry i witajcie!

Cieszę się, że spotykam tak liczne grono. Pozdrawiam członków Ekipy Międzynarodowej Drogi Neokatechumenalnej, Kiko Argüello, Maríę Ascensión Romero i księdza Mario Pezzi, a także biskupów i księży, którzy wam towarzyszą.

Szczególną myśl kieruje się ku obecnym tu rodzinom, które są wyrazem waszej misyjnej tęsknoty i pragnienia, które zawsze powinno ożywiać cały Kościół: głoszenia Ewangelii całemu światu, aby wszyscy mogli poznać Chrystusa.

Właśnie to pragnienie zawsze ożywiało i nadal ożywia życie Drogi Neokatechumenalnej, jej charyzmat oraz dzieła ewangelizacji i katechezy, które stanowią cenny wkład w życie Kościoła. Wszystkim, a zwłaszcza tym, którzy oddalili się od Kościoła lub tym, których wiara osłabła, oferujecie możliwość duchowego itinerarium, dzięki któremu można na nowo odkryć znaczenie chrztu, aby mogli rozpoznać otrzymany dar łaski, czyli wezwanie do bycia uczniami Pana i Jego świadkami w świecie.

Ożywieni tym duchem, rozpaliliście ogień Ewangelii tam, gdzie wydawał się gasnąć, i towarzyszyliście wielu osobom i wspólnotom chrześcijańskim, budząc w nich radość wiary, pomagając im na nowo odkryć piękno poznania Jezusa i sprzyjając ich rozwojowi duchowemu oraz zaangażowaniu w dawanie świadectwa.

W sposób szczególny, oprócz formatorów i katechistów, pragnę wyrazić swoją wdzięczność rodzinom, które, przyjmując wewnętrzny impuls Ducha Świętego, opuszczają bezpieczeństwa codziennego życia i wyruszają na misję, nawet w odległe i trudne tereny, z jedynym pragnieniem głoszenia Ewangelii i bycia świadkami miłości Boga. W ten sposób ekipy wędrowne złożone z rodzin, katechistów i kapłanów uczestniczą w misji ewangelizacyjnej całego Kościoła i jak stwierdził papież Franciszek, przyczyniają się do „przebudzenia” wiary „niechrześcijan, którzy nigdy nie słyszeli o Jezusie Chrystusie”, ale także wielu ochrzczonych, którzy mimo że są chrześcijanami, „zapomnieli […] kim jest Jezus Chrystus” (Przemówienie do członków Drogi Neokatechumenalnej, 6 marca 2015 r.).

Przeżywanie doświadczenia Drogi Neokatechumenalnej i kontynuowanie misji wymaga również od was wewnętrznej czujności i mądrej zdolności krytycznej, aby rozróżniać pewne zagrożenia, które zawsze czyhają w życiu duchowym i kościelnym.

Proponujecie wszystkim drogę ponownego odkrycia chrztu, a sakrament ten, jak wiemy, jednocząc nas z Chrystusem, czyni nas żywymi członkami Jego ciała, Jego jedynego ludu, Jego jedynej rodziny. Musimy zawsze pamiętać, że jesteśmy Kościołem i że jeśli Duch udziela każdemu szczególnego objawienia, to jest ono dane – jak przypomina nam apostoł Paweł – „dla wspólnego dobra” (1 Kor 12,7), a więc dla samej misji Kościoła. Charyzmaty muszą zawsze służyć królestwu Bożemu i jedynemu Kościołowi Chrystusowemu, w którym żadny dar Boży nie jest ważniejszy od innych – z wyjątkiem miłości, która je wszystkie doskonali i harmonizuje – i żadna posługa nie może stać się powodem do poczucia wyższości nad braćmi i wykluczania tych, którzy myślą inaczej.

Dlatego zachęcam również was, którzy spotkaliście Pana i żyjecie naśladowaniem Go na Drodze Neokatechumenalnej, abyście byli świadkami tej jedności. Wasza misja jest szczególna, ale nie wyłączna; wasz charyzmat jest szczególny, ale przynosi owoce w komunii z innymi darami obecnymi w życiu Kościoła; czynicie wiele dobra, ale jego celem jest umożliwienie ludziom poznania Chrystusa, zawsze szanując drogę życia i sumienie każdego człowieka.

Jako opiekunowie tej jedności w Duchu, zachęcam was do życia waszą duchowością, nigdy nie oddzielając się od reszty ciała kościelnego, jako żywa część zwykłej duszpasterstwa parafii i jej różnych rzeczywistości, w pełnej jedności z braćmi, a w szczególności z prezbiterami i biskupami. Idźcie do przodu w radości i z pokorą, bez zamknięcia, jako budowniczowie i świadkowie jedności.

Kościół towarzyszy wam, wspiera was i jest wam wdzięczny za to, co robicie. Jednocześnie przypomina wszystkim, że „gdzie jest Duch Pański, tam jest wolność” (2 Kor 3,17). Dlatego głoszenie Ewangelii, katecheza i różne formy działalności duszpasterskiej muszą być zawsze wolne od wszelkich form przymusu, sztywności i moralizmu, aby nie wywoływały poczucia winy i lęku zamiast wewnętrznego wyzwolenia.

Najdrożsi, dziękuję wam za wasze zaangażowanie, za wasze radosne świadectwo, za służbę, jaką pełnicie w Kościele i w świecie. Zachęcam was do kontynuowania waszych działań z entuzjazmem i błogosławię was, wzywając wstawiennictwa Najświętszej Maryi Panny, aby wam towarzyszyła i strzegła. Dziękuję!