Takimi me psalmistët në oborrin e Shën Damazit 31-3-1981
Në oborrin e Shën Damazit. Romë, 31 mars 1981
Më shumë se tre mijë këngëtarë-psalmistë nga shumë Bashkësi Neokatekumenale italiane përfunduan dje pasdite, në oborrin e Shën Damazit, në praninë e Atit të Shenjtë, ditën e bashkëjetesës kombëtare, të organizuar për përgatitjen e këngëve për Vigjiljen e Pashkëve.
Psalmistët, të mbledhur gjatë gjithë ditës së djeshme në një shesh të Romës, dëshiruan të takoheshin me Papën për t’i ofruar, përmes këngës, shenjën e një dëshmie të krishterë dhe shprehjen e asaj që mbart zemra e tyre. Në Bashkësitë Neokatekumenale, të cilat në të gjithë Italinë janë më shumë se dy mijë, psalmisti është ai që, edhe pa pasur dhunti të veçanta si këngëtar apo ndjeshmëri të veçantë muzikore, arrin ta interpretojë këngën si lutje dhe t’u përcjellë të tjerëve domethënien e këngës-lutje. Dje pasdite, të udhëhequr nga Kiko Argüello, themeluesi i Bashkësive Neokatekumenale, ata i paraqitën Atit të Shenjtë frytin e punës së tyre intensive përgatitore, duke interpretuar disa psalme të përshtatura me një stil më modern, si edhe disa këngë domethënëse. Përmes interpretimit të tyre, synojnë t’i ndihmojnë vëllezërit e bashkësive të përjetojnë, gjatë Vigjiljes së Pashkëve, pritjen e vërtetë të Ngjalljes. Në këtë drejtim, ishte jashtëzakonisht domethënëse kënga që një grup fëmijësh, pjesëtarë të katër Bashkësive Neokatekumenale të Romës, i këndoi Papës dje pasdite.
«Përse — pyetën këta fëmijë, të moshës nga katër deri në gjashtë vjeç —, kjo natë është ndryshe? Përse netëve të tjera shkojmë herët në shtrat, pasi kemi ngrënë darkë, ndërsa sonte jemi ende zgjuar deri vonë dhe akoma nuk kemi ngrënë darkë? Përse netëve të tjera nuk presim askënd, ndërsa sonte po presim dikë? Mos vallë kjo natë është ndryshe nga netët e tjera?» E gjithë bashkësia u përgjigjet duke kënduar gëzimin e Ngjalljes.
«Kështu — i shpjegoi Kiko Atit të Shenjtë — do ta përjetojmë Pashkën tonë së bashku me vëllezërit dhe fëmijët tanë».
Ati i Shenjtë, pasi përfunduan këngët, dëshiroi t’i falënderonte për këtë takim, të cilin e kishin dëshiruar aq shumë, si edhe për dëshminë që kishin ardhur t’i sillnin përmes këngëve të tyre.
«Ju uroj të përgatiteni mirë për këtë mister të madh të Natës së Pashkëve. Kisha — vijoi më pas Ati i Shenjtë — përgatitet të kremtojë Natën e Pashkëve të Zotit, natën e Ngjalljes së Tij, gjatë gjithë kësaj periudhe të Kreshmëve. E bën këtë që Zoti t’i gjejë zemrat tona të përgatitura, të pjekura, të pjekura për misterin e Tij, të pjekura për dashurinë e Tij. Sigurisht, është përmes dëshmisë së Fjalës së Hyjit dhe gjesteve të dashurisë që duhet të piqemi për këtë natë dhe për këtë dashuri përfundimtare, e cila është zbuluar në Natën e Pashkëve. Prandaj, ju uroj të përgatiteni mirë për këtë mister të madh, që qëndron në qendër të fesë sonë dhe gjithashtu në qendër të historisë së njeriut dhe të gjithësisë. Ju kam takuar edhe herë të tjera, në famulli të ndryshme të Romës, dhe shpresoj që në këto famulli të bashkëpunoni me meshtarët, si edhe me ipeshkvijtë në sektorët e dioqezës së Romës, së bashku me Kardinalin Vikar, sepse pikërisht kështu e vërtetoni entuziazmin tuaj për Pashkët. Pashkët janë dita e Kishës. Në Kishë, në tërësinë e saj dhe në jetën e saj, duhet të kërkojmë një hapësirë, një hapësirë të mirëfilltë për entuziazmin tonë fetar dhe për apostullimin tonë. Dëshiroj t’ju falënderoj për vizitën tuaj, për të gjitha këto këngë fetare, shumë të bukura dhe të kënduara me shumë forcë e entuziazëm. Ju falënderoj për këtë vizitë dhe ju bekoj të gjithëve; bekoj familjet tuaja dhe fëmijët tuaj, të cilët patën gjithashtu një rol të veçantë dhe shumë të bukur këtë pasdite».
«Dëshiroj të them edhe një fjalë të veçantë për të gjithë ata që vuajnë pranë jush: përcilljani këtë fjalë, këtë kujtim të Papës, të gjithë atyre, sepse shpirtërisht i kam gjithmonë shumë pranë zemrës sime, pasi ata marrin pjesë në një mënyrë të veçantë në Mundimet e Zotit tonë Jezu Krisht dhe, duke marrë kështu pjesë në misterin e Mundimeve të Tij, na përgatisin për Pashkën e Tij. Së fundi, dëshiroj t’ju bekoj, duke bekuar gjithashtu të gjithë personat që, në Romë, por edhe në të gjitha qytetet e tjera të Italisë dhe jashtë Italisë, janë të dashur për ju.»