Minęło pięć lat od śmierci Carmen Hernández, współinicjatorki – wraz z Kiko Argüello – Drogi Neokatechumenalnej.
Podczas Eucharystii pod przewodnictwem arcybiskupa Madrytu, kardynała Carlosa Osoro, została złożona formalna prośba o otwarcie procesu beatyfikacyjnego tej wyjątkowej kobiety, która naznaczyła najnowszą historię Kościoła.
W uroczystości wzięły udział setki członków Drogi Neokatechumenalnej, głównie ze wspólnot madryckich, a także liczni prezbiterzy.
Na zakończenie uroczystości Carlos Metola, postulator sprawy, przekazał kardynałowi Osoro formalną prośbę („Supplex Libellus”), po zebraniu ponad 16.000 stron, które tworzą 70 tomów z osobistymi zapiskami Carmen Hernández i katechezami oraz innymi danymi, które zostały pozyskane po jej śmierci.
W swojej homilii kardynał Osoro podkreślił, że Carmen Hernández „potrafiła głosić Jezusa Chrystusa, otwierając horyzonty radości i nadziei, ukazując, dając i przekazując miłosierną miłość Boga, ukazując nowe życie, które pojawia się z Chrystusem”.
„Doświadczamy dzisiaj, w tej celebracji, którą ofiarujemy za wieczny odpoczynek Carmen, że musimy wyjść do wszystkich ludzi z naszym ubóstwem, ale pełni bogactwa Zmartwychwstałego. To jest doświadczenie, które Carmen miała w swoim życiu”.
Została również odczytana nota od inicjatora Drogi Neokatechumenalnej, Kiko Argüello, która mówi: „Wierzymy, że Carmen jest z Panem, jest już na świętowaniu. To wyjątkowa kobieta, naprawdę, z ogromną hojnością. To kobieta bardzo ważna dla Kościoła! Ona zawsze żyła zakochana w Chrystusie. Jeśli czytacie jej dzienniki, to wszystko, co mówiła, to: „Jezu, kocham Cię, kocham Cię!”. Na każdej stronie: „Kocham Cię, kocham Cię!”. Miłość do Chrystusa jest jedyną prawdą: „Kochaj Chrystusa, a tysiące pójdą za tobą” – mówią Ojcowie Pustyni. Myślałem, że idą za mną, ale odkryłem, że tysiące braci są na Drodze dzięki Carmen i dzięki miłości, jaką Carmen miała do Chrystusa”.
Na końcu tekstu inicjator i odpowiedzialny za Drogę prosi Carlosa Metolę, jako postulatora etapu diecezjalnego, aby „podjął wszelkie niezbędne kroki w celu zwrócenia się do arcybiskupa Madrytu, kardynała Carlosa Osoro, z prośbą o rozpoczęcie jej procesu beatyfikacyjnego”.
Ukazuje się pierwsza oficjalna biografia Carmen Hernández.
El quinto aniversario del fallecimiento de Carmen Hernández coincide con la publicación de su primera biografía oficial, cuyo autor es el profesor y doctor en Filosofía Aquilino Cayuela y edita la Biblioteca de Autores Cristianos (BAC).
Po śmierci Carmen Hernández Barrera, 19 lipca 2016 r., w obliczu ponad 1500 łask i dobrodziejstw uzyskanych za jej wstawiennictwem i ponad 40 000 odwiedzin jej grobu, uznano za stosowne uzyskać udokumentowane informacje na temat jej życia i wkładu w powstawanie i rozpowszechnianie na świecie Drogi Neokatechumenalnej.
Prezentacja biografii Carmen została powierzona kardynałowi Rouco Varela, który znał ją osobiście i był świadkiem jej działalności ewangelizacyjnej. „Carmen i historia jej życia z pewnością zasługiwały na biografię, dzięki której można stwierdzić na piśmie, w oparciu o naukową wiedzę z zakresu historii Kościoła, co oznaczała dla Kościoła Soboru Watykańskiego II ludzka, duchowa i apostolska droga życia kobiety, która oddała się Chrystusowi i Jego Kościołowi. Naśladowała i przyjmowała miłość swojej Matki – Matki Chrystusa i Kościoła – aż do oddania za Niego życia, poświęcając się Jego miłości dla ewangelizacji ludzi naszych czasów – czasów postmodernistycznych, tak bardzo łaknących i spragnionych łaski Bożej. Tę zasłużoną biografię znajdujemy w tej książce”.
Książka zawiera przegląd różnych etapów życia Carmen Hernández, jak również jej wykształcenia naukowego, teologicznego, biblijnego, eklezjologicznego i liturgicznego. Tekst z szacunkiem i dyskrecją zagłębia się w intymność tej kobiety, aby zaproponować kompletną i chronologiczną rekonstrukcję biograficzną przebiegu jej życia.
W prologu do książki, którego autorem jest Kiko, czytamy: „W tych notach biograficznych znajdziecie niezwykłą kobietę, bardzo ważną dla Kościoła, zakochaną w Chrystusie, Piśmie Świętym i Eucharystii. Była świadoma, że misja, którą Bóg jej powierzył, polega na wspieraniu, bronieniu i korygowaniu mnie dla dobra Drogi Neokatechumenalnej. Dziękuję Bogu za Carmen, która zawsze mówiła mi prawdę, nieustannie. Była kobietą głęboką, autentyczną i wolną w relacjach z każdym człowiekiem. Kochała Chrystusa i Kościół, a w sposób szczególny papieża”.
Jest to zatem dzieło o wielkiej wartości eklezjalnej, mające szansę stać się pierwszą dobrze udokumentowaną biografią jednej z najbardziej wpływowych Hiszpanek w Kościele katolickim od czasów Soboru Watykańskiego II.
