26 sierpnia 1986 r. Jan Paweł II z entuzjazmem przyjął propozycję Kiko, Carmen i Ojca Mario, by otworzyć w Rzymie diecezjalne seminarium misyjne, które przygotowywałoby prezbiterów dla nowej ewangelizacji. Papież powierzył erygowanie seminarium kardynałowi Ugo Polettiemu, wikariuszowi Jego Świątobliwości.
Do tej pory (rok 2020) erygowano 124 takie seminaria na pięciu kontynentach. Seminaria te mają trzy podstawowe cechy: są diecezjalne, misyjne i międzynarodowe. Akademicka, ludzka i duchowa formacja seminarzystów obejmuje również pewien okres ewangelizacji misyjnej. Formowani w tych seminariach prezbiterzy, po kilku latach pracy w parafiach, otrzymują od biskupa diecezjalnego pozwolenie, by posługiwać w różnych rodzajach misji, realizowanych przez Drogę Neokatechumenalną, ustalonych i zatwierdzonych w Statucie przez Stolicę Apostolską.
Seminaria Redemptoris Mater są erygowane przez biskupa diecezjalnego i przyjmują kandydatów, którzy odkryli swoje powołanie dzięki neokatechumenalnemu itinerarium wtajemniczenia chrześcijańskiego. To właśnie formacja chrześcijańska we wspólnocie Drogi Neokatechumenalnej stanowi specyficzny i podstawowy element procesu formacji seminaryjnej.
W kolejnych latach wielu biskupów poszło za przykładem Ojca Świętego, otwierając w swoich diecezjach seminaria Redemptoris Mater.
Od roku 1990, kiedy miały miejsce pierwsze święcenia kapłańskie, do roku 2019 zostało wyświęconych w seminariach Redemptoris Mater 2380 prezbiterów. Obecnie do święceń przygotowuje się 2300 seminarzystów.