Rzym, 18 października 2018 r.

W Synodzie Biskupów, który odbywa się obecnie w Rzymie pod hasłem „Młodzi, wiara i rozeznanie powołania”, jako słuchacz reprezentujący Drogę Neokatechumenalną uczestniczy ks. Hilaire K. Kouaho, rektor Międzynarodowego Seminarium Diecezjalnego Redemptoris Mater na Madagaskarze.

Przesyłamy pełny tekst jego przemówienia, odczytanego przed papieżem Franciszkiem i zgromadzeniem synodalnym we wtorek 16 października:

1. Najświętszy Ojcze, czcigodni Ojcowie synodalni, drodzy młodzi przyjaciele, nazywam się Hilaire. Pochodzę z Wybrzeża Kości Słoniowej.

2. Dziękuję Waszej Świątobliwości, który jest również moim biskupem, za możliwość uczestniczenia w tym wielkim wydarzeniu kościelnym w imieniu wszystkich wspólnot Drogi Neokatechumenalnej.

3. W wieku 18 lat Pan pozwolił mi rozpocząć doświadczenie Drogi Neokatechumenalnej. Pochodziłem z rodziny oddalonej od Kościoła i wraz z nimi poznałem wiarę i Kościół poprzez małą wspólnotę. Dzisiaj cała moja rodzina przeżywa to doświadczenie wiary na Wybrzeżu Kości Słoniowej. W 1992 roku wstąpiłem do seminarium Redemptoris Mater w Rzymie i po okresie formacji zostałem wyświęcony na kapłana diecezji rzymskiej. Od 12 lat jestem rektorem seminarium Redemptoris Mater na Madagaskarze.

4. Temat słuchania ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia naszych młodych. W każdej sytuacji związanej z ich dorastaniem, zwłaszcza w momentach kryzysowych, musimy ich słuchać. Trzeba ich również uczyć słuchania głosu tego, który naprawdę ich kocha takimi, jakimi są: Chrystusa. W centrum Objawienia znajduje się sam Bóg, który wzywa swój lud do słuchania.

5. Doświadczenie, jakie młodzi przeżywają we wspólnotach neokatechumenalnych, polega na cotygodniowym słuchaniu Słowa Bożego i możliwości bycia wysłuchanym podczas każdej celebracji, dzieląc się swoim doświadczeniem. Każdy chrześcijanin jest wezwany do poddania swojego życia światłu Słowa Bożego. Ta nauka słuchania i bycia wysłuchanym odbywa się przede wszystkim w rodzinie poprzez „liturgię domową” w niedzielę, podczas której rodzice przekazują wiarę swoim dzieciom, zgodnie z tradycją Drogi Neokatechumenalnej.

6. Wspólnota, do której należą młodzi, pomaga im czuć się traktowanym poważnie. Dorastanie we wspólnocie złożonej z osób w różnym wieku, płci i różnego statusu społecznego pomaga przełamać bariery pokoleniowe i wspólnie wzrastać w wierze.

7. Poprzez słuchanie Słowa młodzi odkrywają, jak Bóg jest obecny w ich konkretnej historii, nawet w jej najbardziej problematycznych i bolesnych aspektach. Odkrywają Boga, który jest blisko nich i opatruje ich rany, odkrywają tajemnicę chwalebnego krzyża, który jako jedyny nadaje sens istnieniu człowieka.

8. wewnątrz wspólnot młodzież i dorośli przechodzą stopniową edukację w wierze poprzez chrześcijańskie wtajemniczenie, które nie zakłada wiary, ale w różnych etapach pomaga odkryć na nowo całe bogactwo zawarte w chrzcie.

9. Proces ten odbywa się pod kierunkiem ekipy katechistów złożonej z osób świeckich (mężczyzn i kobiet) oraz księży, którzy towarzyszą młodym na ich drodze katechumenatu. W tej fazie przejścia od rodziny do wspólnoty, Droga odkryła piękno duszpasterstwa po bierzmowaniu(post-cresima), które pomaga młodym pozostać w łonie Kościoła i doświadczać jego bogactwa w krytycznym wieku dojrzewania i dorastania.

10. W małej wspólnocie mogą doświadczyć braterskiej serdeczności, której tak bardzo pragną młodzi. Światowe Dni Młodzieży to chwile wielkiej radości dla młodych, którzy przeżywają ewangelizację i braterstwo z rówieśnikami z innych części świata.

11. Święty Paweł VI poprzez encyklikę Humanae Vitae pomógł wielu rodzinom w Kościele otworzyć się na życie. Ta otwartość na życie na Drodze zaowocowała powołaniami do życia konsekrowanego, prezbiteratu i małżeństwa. Wiele młodych rodzin, po okresie dojrzewania swojej wiary w ramach wspólnoty, powołanych przez biskupów i wysłanych przez Ojca Świętego, wyrusza na misje do najbardziej zsekularyzowanych regionów świata.

12. Duch Święty powołuje wielu młodych ludzi ze wspólnot do życia kapłańskiego. W ten sposób biskupi diecezjalni erygowali 122 międzynarodowe seminaria diecezjalne. Tę międzynarodowość, której sam doświadczyłem podczas mojej formacji, przeżywam teraz ponownie wraz z seminarzystami i kapłanami, którzy ukończyli nasze seminarium i pochodzą z 15 krajów Europy, Afryki i Ameryki.

13. Młody człowiek w gruncie rzeczy pragnie tylko jednego: czuć się kochanym i przyjętym. Kościół, który jest mistrzem w dziedzinie człowieczeństwa i posiada bogactwo Ewangelii, jako jedyny może mu zaoferować tę piękność miłości.

14. Gdziekolwiek na ziemi znajduje się młody człowiek, Jezus Chrystus oddał za niego życie i przelał swoją krew, nawet jeśli ten młody nie jest tego świadomy. Wszyscy młodzi mają prawo usłyszeć dobrą nowinę, że można być szczęśliwym, nie żyjąc egoistycznie dla siebie, ale dla innych. Młodzi oczekują, że my, jako Kościół, wyjdziemy do nich, aby spotkać się z nimi w głębi ich duszy, gdzie tkwią ich najgłębsze pytania i gdzie kryje się ślad Boga.

Dziękujemy Ci, Ojcze Święty, za dobro, jakie okazujesz młodym.