Trúboðsstarf
„Nýtt boðorð gef ég yður: Elskið hver annan. Eins og ég hef elskað yður, svo skuluð þér einnig elska hver annan. Á því munu allir þekkja, að þér eruð mínir lærisveinar, ef þér berið elsku hver til annars.“ (Jóhannes 13:34)
Heilagur andi hefur innblásið, í Nýkatekúmensku Göngunni, ýmsar tegundir trúboðs, postullegs trúboðs og vígslu, sem hafa verið staðfestar og hvattar til af hinum ýmsu páfum kirkjunnar.
Karismar/Náðargáfur
Sókn – samfélag samfélaga
Með boðun Kerygmans fæðast samfélög í sókninni, bræður sem lifa þessa kristnu innvígslu. Smám saman koma í ljós merki um trú meðal þeirra, kærleikur til óvina sinna. Þetta „siðferðilega kraftaverk“ kallar jafnvel þá sem eru langt í burtu til að kynnast Jesú Kristi. Og kristna samfélagið mun færa öllum mönnum kærleika Guðs.
„Þið gegnið ekki aðeins postullegu starfi vegna þess að þið eruð það sem þið eruð, með hvata til enduruppgötvunar og endurheimtar sannra, ósvikinna og áhrifaríkra kristinna gilda sem annars gætu verið næstum falin, sofandi og næstum þynnt út í daglegu lífi. Gott! Þið undirstrikið þau, þið færið þau fram á yfirborðið og þið gefið þeim sannarlega fyrirmyndar siðferðilega prýði vegna þess að á þennan hátt, með þessum kristna anda, lifið þið þetta Nýkatekúmenska samfélag.“
„Hvílíka gleði og von sem þið veitið okkur með nærveru ykkar og starfi! Við vitum að í samfélögum ykkar vinnið þið saman að því að skilja og þróa auðlegð skírnar ykkar og afleiðingar þess að tilheyra Kristi…“
Að lifa og efla þessa vakningu er það sem þið kallið form af „eftirskírnar“ trúfræði sem getur endurnýjað í kristnum samfélögum nútímans þau áhrif þroska og dýpkunar sem í frumkirkjunni náðist með undirbúningstímabilinu fyrir skírn.
Þið komið með það á eftir: fyrir og eftir, myndi ég segja, er aukaatriði. Staðreyndin er sú að þið stefnið að áreiðanleika, fyllingu, samræmi og einlægni kristins lífs.
Heilagur Páll VI, 8. maí 1974
„Verklag og regla kirkjunnar innleiddi þann helga sið að færa nýbura til skírnar, sem lætur skírnarathöfninni eftir að sameina í sér undirbúninginn sem, á fyrri tímum, þegar samfélagið var virkilega heiðið, kom á undan skírn og var kallaður „katecumenat“, frumkristni. En í nútímasamfélagi þarf að taka þessa aðferð upp að nýju með fræðslu, með innvígslu í réttan kristinn lífsstíl, eftir skírn, það er að segja með trúarlegri aðstoð, með verklegri þjálfun í kristinni trúfesti, með virkri innlimun í samfélag trúaðra, sem er kirkjan…
Sjá hér endurfæðingu nafnsins „katekumenat“ frumkristni, sem sannarlega leitast ekki við að ógilda eða draga úr mikilvægi núverandi skírnaraðferðar, heldur frekar að beita henni með aðferð stigvaxandi og ákafs trúboðs, sem minnir á og á vissan hátt endurnýjar katekumenat liðinna tíma. Þeir sem hafa verið skírðir þurfa að skilja, endurhugsa, kunna að meta og faðma ómetanlega blessun sakramentisins.
Heilagur Páll VI, 12. janúar 1977
Trúfræðslukennarar – farandtrúkennarar
Ein helsta náðargáfan, eða ávöxtur Göngunnar, eru farandtrúkennarar. Þökk sé þeim hefur hún breiðst út um fimm heimsálfur. Alþjóðlega teymið sem ber ábyrgð á Göngunni kemur á fót teymum farandtrúkennara – venjulega skipuð presti, hjónum og einhleypum karlmanni; eða presti, einhleypum karlmanni og einhleypri konu – sem sendir eru til fjarlægra biskupsdæma til að hefja og leiðbeina framkvæmd Nýkatekumensku Göngunnar“ (Lögskrárnar, 31. gr., 2).
Farandteymið bregst þannig við hinum ýmsu beiðnum sem berast víðsvegar að úr heiminum: Alþjóðateymið býður bræðrum Göngunnar að bjóða sig fram til þessa trúboðs og vera send hvert sem er í heiminum og þeir sem finna sig kallaða af Guði bjóða sig fram fúslega.
Þetta boð fer venjulega fram í „samverum“ (eða „hlésdögum“) þar sem „Alþjóðlega teymið sem ber ábyrgð á Göngunni , eða annað sem það tilnefnir, skoðar framboðið og samræmir starfsemi ferðatrúkennarana, í krafti „slagbils og þanbils“ (sistole e diastole), samkvæmt fordæmi Drottins sem sendi postula sína í verkefni og safnaði þeim síðan saman á afviknum stað til að hlusta á kraftaverkin sem heilagur andi vann með þeim (Lögskárnar, gr. 31,3).
„Farandtrúkennarinn er áfram sameinaður sókn sinni og samfélagi, sem hann snýr reglulega til til að taka þátt í göngu samfélagsins. Ennfremur samþykkir farandtrúkennarinn að lifa verkefni sínu í óvissu og er frjálst að rjúfa það hvenær sem er með að upplýsa biskupinn þegar í stað og alþjóðlega teymið sem ber ábyrgðina“ (Lögskrárnar, 31. gr., 4).
Trúboðskarismar og vígt líf
Í hinum ýmsu tegundum trúboðs sem Gangan uppfyllir er nærvera einlífra karla og kvenna sem hafa fengið trúboðsköllun nauðsynleg til að styðja, fylgja og boða trúna, bæði í missio ad gentes og í farandhópum, prestaskólum og sóknum. Í alþjóðlegu samverunum eru því karlar og konur send af stað, þau sem lifa trúarvegferð Göngunnar og finna fyrir köllun Guðs til að fórna lífi sínu fyrir hið Nýja Trúboð.
Saman með öllum þessum bræðrum og systrum hafa hundruðir stúlkna, frá upphafi Nýkatekúmensku Göngunnar, fundið köllun til vígðs lífs og gengið í ýmis klaustur um allan heim eftir að hafa tekið kristna vígslu.
Redemptoris Mater biskupsdæmis prestaskólar
Þann 26. ágúst 1986 fagnaði Jóhannes Páll II með miklum áhuga tillögu Kiko, Carmen og föður Marios um að stofna prestaskóla biskupsdæmisins í Róm til að þjálfa presta fyrir nýja trúboðið og fól kardínálanum Ugo Poletti, fulltrúa hans heilagleika, byggingu hans.
Á árunum eftir það fylgdu margir biskupar fordæmi hins heilaga föður með því að stofna aðra prestaskóla. Síðan þá hafa 124 prestaskólar (2020) verið stofnaðir í fimm heimsálfum. Þeir hafa þrjú grundvallareinkenni: þeir tilheyra biskupsdæminu, eru trúboðskirkjulegir og alþjóðlegir. Fræðileg, mannleg og andleg þjálfun þessara prestnema felur í sér tímabil trúboðs. Þegar þeir hafa verið vígðir til prests – eftir nokkurra ára sóknarþjónustu – leyfir biskup biskupsdæmisins þeim að fara til að þjóna í hinni ýmsu trúboðsstarfsemi Nýkatekúmensku Göngunnar, eins og Páfagarður hefur komið á fót og samþykkt í Lögskránum.
Prestaskólinn er reistur af biskupi biskupsdæmisins og býður velkomna unga menn sem hafa fundið köllun sína í gegnum kristna innvígslu, sem fer fram í gegnum Nýkatekumensku gönguna. Sérstakur og grundvallarþáttur í mótunarferli prestaskólans er einmitt kristin innvígsla í samfélagi, í gegnum Nýkatekumensku gönguna.
Frá árinu 1990, ári fyrstu vígslunnar, og fram til ársins 2019 hafa 2.590 prestar verið vígðir í hinum ýmsu prestaskólum Redemptoris Mater. Og yfir 2.050 ungir menn eru í námi.
Fjölskyldur i trúboði
Árið 1985 kynntu Kiko, Carmen og faðir Mario verkefni fyrir Jóhannesi Páli II – sem hann fagnaði með miklum áhuga – að endurvekja fagnaðarerindið í Norður-Evrópu með því að senda trúboðsfjölskyldur í fylgd með presti. Árið 1986 sendi páfinn fyrstu þrjár fjölskyldurnar: eina til Norður-Finnlands, aðra til Hamborgar í Þýskalandi og þá þriðju til Strassborgar í Frakklandi. Árið 1987 voru fyrstu þrjár fjölskyldurnar einnig sendar til svokallaðra „pueblos jóvenes“ í Rómönsku Ameríku.
Þann 30. desember 1988 kom Jóhannes Páll II með þyrlu til Alþjóðamiðstöðvar Nýkatekúmensku göngunnar í Porto San Giorgio og sendi 72 fjölskyldur um allan heim. Við það tækifæri, þegar páfinn talaði um fjölskylduna í prédikun sinni, sagði hann: „Heilaga fjölskyldan er ekkert annað en þetta: mannkynið í guðdómlegu trúboði“… „Heilaga kirkja Guðs, þú getur ekki framkvæmt trúboð þitt, þú getur ekki uppfyllt trúboð þitt í heiminum nema í gegnum fjölskylduna og trúboð hennar“… „Þú verður, með öllum bænum þínum, með vitnisburði þínum, með styrk þínum, að hjálpa fjölskyldunni, þú verður að vernda hana frá allri tortímingu.“ „Fjölskylda í trúboði, Þrenning í trúboði.“
Síðan þá hafa páfarnir sent yfir 1.600 fjölskyldur til heimsálfanna fimm til að boða fagnaðarerindið með vitnisburði sínum um kristið líf, ímynd Heilagrar fjölskyldu frá Nasaret, með ýmsum hætti trúboðsstarfs.
Þetta eru fjölskyldur sem, eftir margra ára mótunargöngu eftir-skírnar – og margar þeirra endurreistar – eru þakklátar fyrir verk frelsunarinnar sem Guð hefur unnið í þeim. Þessar fjölskyldur, flestar með mörg börn, bjóða sig fram til trúboðsstarfs og yfirgefa þægindi heimabæjar síns. Þær fara í trúboð hvar sem biskuparnir sjá þörf fyrir vitnisburð kristinnar fjölskyldu, búa og festa rætur í kirkjum á staðnum, sinna ýmsum trúboðsverkefnum og taka þannig þátt í myndun nýrra kristinna samfélaga.
Í Lögskrám Göngunnar er gefið til kynna að fjölskyldur í trúboði, sem að beiðni biskupanna setjast að á afkristnum svæðum eða þar sem nauðsyn er fyrir „implantatio ecclesiae“ (ígræðslu kirkjunnar) (Lögskrár, 33. gr., 1) geti stutt framkvæmd Nýkatekúmensku göngunnar.
Missio ad gentes
Árið 2006 vígði Benedikt XVI þessa nýju tegund boðunar með því að senda fyrstu 7 Missio ad gentes af stað. Hver þeirra samanstendur af presti ásamt 4-5 fjölskyldum með börnin sín. Að beiðni biskups fær fjölskyldan umboð til að boða kristni á svæðum sem hafa afkristnast eða eru heiðin, með það verkefni að sýna tilvist kristins samfélags sem er „algjörlega eitt, svo að heimurinn trúi“ (sjá Jóh 17,23).
Heilaguri Jóhannes Páll II, á VI Evrópu biskupasamkomunni 1985, benti á að til að bregðast við veraldarvæðingu Evrópu væri nauðsynlegt að snúa aftur til „upphaflega postulaformsins“.
Þannig koma þessi Missio ad gentes, líkt og “domus ecclesiae”, saman á heimilum, meðal óskírðra og þeirra sem eru langt í burtu frá trúnni.
Mörgum árum eftir fyrstu sendingu má sjá hvernig margir fjarlægir og heiðnir einstaklingar, sem kannski hefðu aldrei stigið fæti inn í kirkju, finna sig í þessum “kristnu samfélögum” og hefja vegferð til trúhverfingar eða endurkomu til trúarinnar.
Þessi samfélög, sem leggja ekki upp frá „heilögum stað“, frá „hofi“, heldur lifa í miðju heimsins, mynda eiginlega „garð heiðingjanna þar sem fólk getur nálgast Guð án þess að þekkja hann,“ eins og Benedikt XVI sagði í ræðu sinni fyrir Rómversku kúriuna árið 2009.
Eitt óvenjulegt einkenni þessarar reynslu eru ávextir samkenndar og einingu sem birtast fyrst og fremst innan fjölskyldunnar sjálfrar, milli foreldra og barna.
18. mars 2016 sendi Frans páfi 270 fjölskyldur og myndaði 54 nýjar Missio ad gentes í fimm heimsálfum. Á þessum fundi útskýrði páfinn hvernig þessi tegund trúboðs virkar: „Missio ad gentes eru stofnaðar eftir beiðni biskupa þeirra biskupsdæma sem þær eru sendar til og eru samsettar af 4 eða 5 fjölskyldum – flest með meira en 4 börn –, einum presti, einum karlmanni og tveimur systrum. Öll saman mynda þau samfélag sem hefur það verkefni að gefa tákn trúarinnar sem laða menn að fegurð guðspjallsins,“ sagði hann.
Benedikt páfi XVI sendi frá 2006 til 2012 58 Missio ad gentes og Frans páfi sendi 128.
5. maí 2018, í tilefni alþjóðafundarins til að fagna 50 ára afmæli fæðingar fyrsta samfélags Göngunnar í Róm, haldinn í Tor Vergata (Róm), sendi Frans páfi 34 nýjar Missio ad gentes.
Fjöldi fjölskyldna Göngunnar sem eru í trúboði núna (2020) fyrir nýja kristnitrúboðið er 1.640, með um 5.800 börn, í 108 löndum á 5 heimsálfum. Margar þessara fjölskyldna eru í trúboði í meira en 200 Missio ad gentes í 62 löndum.
Samfélag í trúboði
Annar ávöxtur Göngunnar eru „Samfélög í trúboði“. Á fundinum með Benedikt páfa XVI í Péturskirkjunni þann 10. janúar 2009, í tilefni af 40 ára afmæli fyrsta Nýkatekúmenska samfélagsins í Róm, sendi hinn Heilagi faðir fyrstu 15 Nýkatekúmensku samfélögin til úthverfa Rómar.
Þetta eru samfélög sem hafa lokið vegferð nýkatekúmenskunnar til endurnýjunar trúar sinnar og eru reiðubúin að yfirgefa prestakall sitt til að fara til annarra úthverfaprestakalla, að boði sinna sóknarpresta, til að lífga upp á og styðja við útbreiðslu fagnaðarerindins: þetta eru oft niðurnídd svæði, með miklu ofbeldi, eiturlyfjum og fjölda innflytjenda.
Þegar Kiko kynnti þessa nýju sendiferð fyrir bræðrunum, lagði hann áherslu á að „Gangan endar með því að boða gleðiboðskapinn um allan heim.“ „Eitt af stóru nýjungunum er að allt samfélagið fer í trúboð. Ekki aðeins nokkrir bræður: allt samfélagið fer. Þetta er mikil blessun! Það er dásamlegt að Guð sendi ykkur í þessa sendiferð. Það er frábært að geta farið af stað, að Drottinn gefi ykkur áætlun: deyja í trúboði, eldast í trúboði.“
Jú, Frans páfi í sinni fræðslu Evangelii Gaudium talar um Kirkju „í útgöngu“ og talar um þá nauðsyn að boða fagnaðarerindið á jaðarsvæðum bæði landfræði og tilverulegum.
Þessi reynsla er einnig til staðar í biskupsdæminu í Madríd, þar sem Gangan varð til og er nú til staðar í 45 sóknum, með fjölmörgum samfélögum. Árið 2011 sendi þáverandi erkibiskup Madríd, kardinálinn Rouco Varela, fyrstu 10 samfélögin í trúboð.
Erkibiskupinn í Madrid, Carlos Osoro Sierra kardínáli, sendi átta ný samfélög 22. mars 2015. Í Madríd eru alls 18 „Communitates in missionem“.
Einnig sendi Frans páfi, þann 5. maí 2018, í tilefni af 50 ára afmæli Göngunnar í Róm, á stórum fundi í Tor Vergata, 25 samfélög í trúboð til ýmissa sókna í Róm til að styðja við kristið líf þeirra sóknasamfélaga sem eru í mestum vanda.
Í dag, í þessu „Farið“ Jesú, sjáum við síbreytilegar aðstæður og áskoranir í trúboðsstarfi kirkjunnar. Við erum öll kölluð til þessarar nýju trúboðs-„brottfarar“. Sérhver kristinn maður og sérhvert samfélag mun greina leiðina sem Drottinn bendir á, en við erum öll boðin að þiggja þetta kall: að stíga út fyrir þægindarammann okkar og þora að ná til allra jaðranna sem þurfa á ljósi fagnaðarerindisins að halda.
Áfangar Göngunnar
Ný fagurfræði
Táknmyndafræði og lituð gler
Málverk Nýkatekúmensku göngunnar
Kiko Argüello nam myndlist við Academia San Fernando í Madríd. Árið 1959 hlaut hann sérstök verðlaun þjóðarinnar fyrir málaralist (Premio Nazionale Straordinario di Pittura). Árið 1960 stofnaði hann, ásamt myndhöggvaranum Coomontes og glerlistamanninum Muñoz de Pablos, rannsóknar- og þróunarhópinn „Gremio 62“ í helgilist. Þeir skipulögðu sýningar í Madríd (Þjóðbókasafnið) og, skipaðir af menningarmálaráðuneytinu, voru þeir fulltrúar Spánar á heimssýningunni í helgilist í Royan í Frakklandi árið 1960. Kiko sýndi einnig nokkur verka sinna í Hollandi (Nouvelles Images Gallery).
Corona misterica
Dostojevskí skrifaði: „Fegurðin mun bjarga heiminum,“ og Kíko endurtók oft að „aðeins ný fagurfræði mun bjarga kirkjunni.“ Myndirnar af þessari „Corona misterica“ eiga að snerta djúp sálar hinna trúuðu sem hugleiða þær. Þær eiga að hjálpa manneskjunni að rísa til Guðs. Þessi málverk hafa áhrif á sál kristins manns eins og umbreytingin gerði við postulana: á Taborfjalli skynja þeir dýrð guðdómlegs ljóss og heyra orð Guðs. Þessar myndir, sérstaklega í helgihaldinu, hafa strax, líka tilfinningaleg, áhrif: þær leitast við að hjálpa hinum trúuðu að umbreytast andlega. H. Jóhannes af Damaskus, málsvari helgimyndanna á tímum myndbrjótadeilunnar og sem var staðfestur kirkjufræðari af Leó XIII páfa, sagði: „Ég hef séð mannlega mynd Guðs og sál mín var hólpin.“
„Megi heilagt andlit Krists hjálpa ykkur að vera vottar kærleika hans“
Kiko Argüello.
Arkitektúr
Arkitektúr Nýkatekúmensku göngunnar
Í gegnum söguna hefur kirkjan alltaf skynjað tengslin milli fegurðar og trúboðs og verið mesti verndari fegurðar. Allt endurspeglar fegurð Krists og fegurð bróðurlegs samfélags. Trúboð slavneskra þjóða átti sér að miklu leyti stað í gegnum fegurð helgisiða, táknmynda og sálma. Aðeins á undanförnum árum, jafnvel innan kirkjunnar, hefur „hagnýt“ sýn virst ráða ríkjum og þrengir samkomustöðum samfélagsins niður í einfalda samkomusali.
Hins vegar er í dag nauðsynlegra og brýnna en nokkru sinni fyrr að endurnýja skipulag kirkjunnar. Svarið við „alþorpinu“, stórborginni og einmenningunni er sókn sem verður að „himnesku þorpi“: mannúðlegri samfélagsmódel, sem getur opnað rými fyrir nýja siðmenningu kærleikans; evkaristíusamkomu sem stuðlar að virkri þátttöku hinna trúuðu; „samfélag samfélaga“ með „catecumenion“ sem samanstendur af fallegum helgisölum fyrir helgihald í litlum samfélögum.
Verk sem Kiko hannaði í nýju fagurfræðinni má finna um fimm heimsálfur: Redemptoris Mater-kirkjurnar, nýjar sóknir, trúkirkjubyggingar, sali fyrir samfélagshelgihald o.s.frv.
Höggmynd
Höggmynd Nýkatekúmensku göngunnar
„Fegurðin er frumspeki sjálfsins, ásamt góðleikanum og sannleikanum… Fegurð veitir okkur ánægju, hún veitir okkur tilfinningar. Þannig skapaði Guð náttúruna á vissan hátt. Sá sem skapaði náttúruna gerði hana fallega til að veita okkur ánægju.“
Unun tengist ást. Og það er áhugavert fyrir mig, sem listmálara, að hafa rannsakað lögmál samhljóms: allt í náttúrunni tengist og virkar í fegurð. Ekki er allt fegurð, í vissum skilningi, en lögmál samhljóms eru í sambandi efnis, forms… Það er merkilegt, vísindin sem rannsaka tengsl samskipta er stærðfræði; þess vegna inniheldur samhljómur heila röð stærðfræðilegra jafna. Platon talaði þegar í listinni um rúmfræði sköpunar og stærðfræði. Í listinni, hvort sem það er málverk, höggmyndalist, tónlist eða ljóðlist, er allt tengt, samhljómandi tengsl.
Þetta stærðfræðilega samband sem er til staðar í samhljómi er einnig til staðar í tíma, það er til staðar í tónlist. Tónlist er mjög mikilvæg því hún kennir okkur fegurð í tíma. Hver nóta metur þá næstu í tíma; í málverki metur hvert efnislegt gildi, hver mýkt, hver hönnun, hina. Til dæmis byrjar fjórða sinfónía Beethovens með „dissonansi“ skorti á samhljómi milli nótna. Það er frábært. Í tíma, að gefa tímanum gildi… Að ekki sé minnst á ljóðlist, orð eða jafnvel höggmyndalist. Til dæmis rannsakaði Henry Moore, enskur myndhöggvari, mannabein, hann sá að mannabein.. lærleggsholið er fullkomið. Það holrými virkar fullkomlega sem liðskipti og er um leið fagurfræðilega ánægjulegt. Það er mjög erfitt að búa til fagurfræðilega, fallega sveigju. Sveigjan á hálsi sela er stórkostleg… Ekki hvaða sveigja sem er er fagurfræðileg. Moore tekur þessi holrými, rannsakar þau og býr til skúlptúr af sveigjum, því ákveðin tegund af sveigju samsvarar annarri tegund af útskotum, þannig að það er fagurfræðilega ánægjulegt, því allt er samtengt.
„Segjum því að það sé djúpstæður leyndardómur í fagurfræðinni, sem er ástin“ (Kiko).
Kiko hefur hannað marga hluti fyrir helgihaldið: kaleik, patenur, reykelsisbrennara, biblíuhlífar, skraut…, ásamt höggmyndum: höggmyndaseríunni Fjallræðunni, Jóhannesi Páli II, Jesú Kristi krossfestum, dádýr o.s.frv.
Bækur
Ævisögulegar athugasemdir – Carmen Hernández
Kaupa
Í þessum ævisögulegum athugasemdum má sjá einstaka konu, mikilvæga fyrir kirkjuna, ástfangna af Kristi, ritningunni og evkaristíunni. Hún var meðvituð um að það verkefni sem Guð hafði falið henni sem var að styðja mig, verja mig og leiðrétta mig í þágu Nýkatekúmensku göngunnar.Ég þakka Guði fyrir Carmen, sem sagði mér alltaf sannleikann, stöðugt. Hún var djúpt þenkjandi, ósvikin og frjáls kona í samskiptum sínum við alla. Hún var mjög greind. Hún elskaði Krist og kirkjuna; og páfann umfram allt annað. Við trúum því að Carmen sé með Drottni og fagni nú þegar. Þessar ævisögulegu athugasemdir eru ekki aðeins fyrir bræður Göngunnar, heldur fyrir alla kirkjuna, til að vekja athygli á einstakri konu sem lifði trú sína hetjulega. Carmen Hernández! (Kiko Argüello)
Fyrsta opinbera ævisaga Carmen Hernández er gefin út. Fimm árum frá andláti Carmen Hernández, 19. júlí 2021, er fyrsta opinbera ævisaga hennar gefin út, sem Aquilino Cayuela, prófessor og doktor í heimspeki, skrifaði og gaf út af Biblioteca de Autores Cristianos (BAC).
Kerygma. Í kofunum með hinum fátæku
Kaupa
„Mig langaði að skrifa þessa litlu bók að tillögu Cañizares kardinála, sem taldi mikilvægt að ég segði eitthvað um það sem Drottinn hefur gert fyrir okkur í fátækrahverfunum, fyrir hina fátæku, og einnig að ég gæfi út kerygma sem gæti hjálpað, sérstaklega hvað varðar efni og mannfræði, Kirkjuþingið um hina nýja trúboðun“ (Kiko Argüello).
Cañizares kardináli: „…Þessi litla bók, sönn gjöf frá Guði, hrekur burt ótta og kvíða og fyllir okkur hugrekki til að fylgja boðskap hans – kerygma – að fara þangað sem fólk er, vera hugrökk vitni og sannfærðir boðberar fagnaðarerindisins fyrir framan þau.“ (Úr inngangi)
Schönborn kardináli: „Þessi trúfræði dregur saman á áhrifamikinn hátt allan boðskap fagnaðarerindisins.“
Glósur 1988-2014
Kaupa
„Í næstum þrjátíu ár hef ég skrifað í minnisbækur, öðru hvoru og óreglulega, og án nokkurrar sérstakrar áforma, hugsanir, vangaveltur, lífsreglur, minningar, íhuganir, glósur, einræður, bænir, innblásnar í mér af lífsreglum trúboðs og trúfræðslu sem Drottinn kallaði mig til í kirkjunni, ásamt Carmen Hernández og Don Mario Pezzi. (…) Ef þessar glósur geta hjálpað einhverjum, þá sé Guð lofaður“ (Kiko)
„Bókin er sett saman úr litlum bókmenntabrotum sem hægt er að lesa án þess að þau tengist hvert öðru. Þau eru hugleiðingar sem sækja tón sinn í atburði, sameiginlega reynslu eða fund; þau eru andlegar ákallanir um boðun eða fordæmingu; tillögur eða ákall til vonar sem lesandinn finnur sig eiga þátt í: stundum eru þau áræðin trúnaðarmál sem streyma frá sál höfundarins; önnur eru eins konar lofgjörð eða sálmar, ákafar bænir og lífleg þakkargjörð til Guðs. Með þeim gögnum sem eru í stuttu ritunum er hægt að fylgja sögulegum þræði á vissan hátt frá 1988 til 2014. Það sem sameinar þau er trúarsaga höfundarins og saga Nýkatekúmensku göngunnar frekar en þematísk þróun; dreifð hér og þar kemur margt upp á yfirborðið úr hans sérstöku náðargjöf. Þetta er saga full af gleði og þjáningum; barátta höfundarins við að inna af hendi trúfastlega það verkefni sem Guð hefur fengið honum í hendur skín í gegn.“ (Úr kynningu Ricardo Blázquez Pérez kardinála, forseta spænsku biskuparáðstefnunnar).
Dagbækur – 1979-1981
Kaupa
„Það rignir, en dagurinn rennur upp bjartur. Jesús. Ég er undrandi. Þakka þér fyrir. Þjáningin hefur veitt mér miskunn. Þakka þér fyrir, Jesús. Friður, gleði…“ (Carmen Hernández, Dagbækur – 1979-1981, Dalur hinna föllnu – Madríd, 27. janúar 1979).
„Fimmtíu ár án hvíldar: ferðalög, rannsóknir, heimsóknir til margra samfélaga í Madríd, Zamora, Barcelona, París, Róm, Flórens, Ivrea… Að hlusta og hlusta á hvern bróður um líf hans, þjáningar hans og sögu, lýsa það upp með ljósi trúarinnar, hins dýrlega kross Drottins vors Jesú. Ég tel að þú eigir rétt á að þekkja hjarta Carmen, óendanlega ást hennar til Jesú Krists. Hún sagði stöðugt: „Jesús minn, ég elska þig, ég elska þig.“ Komdu, komdu, hjálpaðu mér.“ (Kiko Argüello)
Nýkatekúmenska gangan
Orð páfanna: H.Páll VI, H. Jóhannes Páll II, Benedikt XVI og Frans.
Fyrstu postularnir, í litlum hópum sem boðuðu trúna, gengu frá samkunduhúsi til samkunduhúss og prédikuðu fagnaðarerindið: Guð reisti upp þjón sinn Jesú, þann sem við höfnuðum, sem bað miskunnar fyrir morðingjann (Barabbas); sem dó án mótspyrnu, án þess að standa gegn hinu illa, elskaði óvini sína, fyrirgaf þeim („Faðir, fyrirgef þeim, því að þeir vita ekki hvað þeir gjöra“); sem bauð fram illskuna sem þeir höfðu valdið honum – pyntingar og krossinn – sem sönnun þess að kærleikur hans væri meiri en dauðinn, án þess að hætta að elska þá, jafnvel þegar þeir tóku líf hans: Guð reisti hann upp frá dauðum og í dag er hann lifandi, til að fyrirgefa allar syndir, allar glæpi.
„Nútími okkar þarf að hefja uppbyggingu kirkjunnar á ný, næstum því sálrænt og hirðislega, eins og hún væri að byrja upp á nýtt, frá upphafi, svo að segja, að endurnýja sig…“ (Páll VI, áheyrn, miðvikudaginn 4. ágúst 1976).
Söngvar Nýkatekúmensku göngunnar
Söngvabókin, sem hefur verið yfirfarin af Nýkatekúmensku miðstöð biskupsdæmisins í Róm og Madríd, er gefin út á nokkrum tungumálum og í mismunandi litum til að aðgreina mismunandi áfanga Göngunnar. Sálmasöngvararnir ættu að vita hvernig á að velja söngva út frá þeim áfanga Göngunnar sem samfélag þeirra er í hverju sinni og bíða eftir að trúfræðarar þeirra miðli til þeirra söngvum hinna ýmsu samverustunda og áfanga göngunnar. Þannig geta bræður og systur betur skilið merkingu hvers söngs fyrir sig.
Hljómsveit
Sinfóníuhljómsveit Nýkatekumensku göngunnar var stofnuð sem þjónusta Nýkatekumensku göngunnar við trúboðið í gegnum tónlist.
