Táknmyndafræði og lituð gler
Málverk Nýkatekúmensku göngunnar
Kiko Argüello nam myndlist við Academia San Fernando í Madríd. Árið 1959 hlaut hann sérstök verðlaun þjóðarinnar fyrir málaralist (Premio Nazionale Straordinario di Pittura). Árið 1960 stofnaði hann, ásamt myndhöggvaranum Coomontes og glerlistamanninum Muñoz de Pablos, rannsóknar- og þróunarhópinn „Gremio 62“ í helgilist. Þeir skipulögðu sýningar í Madríd (Þjóðbókasafnið) og, skipaðir af menningarmálaráðuneytinu, voru þeir fulltrúar Spánar á heimssýningunni í helgilist í Royan í Frakklandi árið 1960. Kiko sýndi einnig nokkur verka sinna í Hollandi (Nouvelles Images Gallery).
Corona misterica
Dostojevskí skrifaði: „Fegurðin mun bjarga heiminum,“ og Kíko endurtók oft að „aðeins ný fagurfræði mun bjarga kirkjunni.“ Myndirnar af þessari „Corona misterica“ eiga að snerta djúp sálar hinna trúuðu sem hugleiða þær. Þær eiga að hjálpa manneskjunni að rísa til Guðs. Þessi málverk hafa áhrif á sál kristins manns eins og umbreytingin gerði við postulana: á Taborfjalli skynja þeir dýrð guðdómlegs ljóss og heyra orð Guðs. Þessar myndir, sérstaklega í helgihaldinu, hafa strax, líka tilfinningaleg, áhrif: þær leitast við að hjálpa hinum trúuðu að umbreytast andlega. H. Jóhannes af Damaskus, málsvari helgimyndanna á tímum myndbrjótadeilunnar og sem var staðfestur kirkjufræðari af Leó XIII páfa, sagði: „Ég hef séð mannlega mynd Guðs og sál mín var hólpin.“
„Megi heilagt andlit Krists hjálpa ykkur að vera vottar kærleika hans“
Kiko Argüello.
Arkitektúr
Arkitektúr Nýkatekúmensku göngunnar
Í gegnum söguna hefur kirkjan alltaf skynjað tengslin milli fegurðar og trúboðs og verið mesti verndari fegurðar. Allt endurspeglar fegurð Krists og fegurð bróðurlegs samfélags. Trúboð slavneskra þjóða átti sér að miklu leyti stað í gegnum fegurð helgisiða, táknmynda og sálma. Aðeins á undanförnum árum, jafnvel innan kirkjunnar, hefur „hagnýt“ sýn virst ráða ríkjum og þrengir samkomustöðum samfélagsins niður í einfalda samkomusali.
Hins vegar er í dag nauðsynlegra og brýnna en nokkru sinni fyrr að endurnýja skipulag kirkjunnar. Svarið við „alþorpinu“, stórborginni og einmenningunni er sókn sem verður að „himnesku þorpi“: mannúðlegri samfélagsmódel, sem getur opnað rými fyrir nýja siðmenningu kærleikans; evkaristíusamkomu sem stuðlar að virkri þátttöku hinna trúuðu; „samfélag samfélaga“ með „catecumenion“ sem samanstendur af fallegum helgisölum fyrir helgihald í litlum samfélögum.
Verk sem Kiko hannaði í nýju fagurfræðinni má finna um fimm heimsálfur: Redemptoris Mater-kirkjurnar, nýjar sóknir, trúkirkjubyggingar, sali fyrir samfélagshelgihald o.s.frv.
Höggmynd
Höggmynd Nýkatekúmensku göngunnar
„Fegurðin er frumspeki sjálfsins, ásamt góðleikanum og sannleikanum… Fegurð veitir okkur ánægju, hún veitir okkur tilfinningar. Þannig skapaði Guð náttúruna á vissan hátt. Sá sem skapaði náttúruna gerði hana fallega til að veita okkur ánægju.“
Unun tengist ást. Og það er áhugavert fyrir mig, sem listmálara, að hafa rannsakað lögmál samhljóms: allt í náttúrunni tengist og virkar í fegurð. Ekki er allt fegurð, í vissum skilningi, en lögmál samhljóms eru í sambandi efnis, forms… Það er merkilegt, vísindin sem rannsaka tengsl samskipta er stærðfræði; þess vegna inniheldur samhljómur heila röð stærðfræðilegra jafna. Platon talaði þegar í listinni um rúmfræði sköpunar og stærðfræði. Í listinni, hvort sem það er málverk, höggmyndalist, tónlist eða ljóðlist, er allt tengt, samhljómandi tengsl.
Þetta stærðfræðilega samband sem er til staðar í samhljómi er einnig til staðar í tíma, það er til staðar í tónlist. Tónlist er mjög mikilvæg því hún kennir okkur fegurð í tíma. Hver nóta metur þá næstu í tíma; í málverki metur hvert efnislegt gildi, hver mýkt, hver hönnun, hina. Til dæmis byrjar fjórða sinfónía Beethovens með „dissonansi“ skorti á samhljómi milli nótna. Það er frábært. Í tíma, að gefa tímanum gildi… Að ekki sé minnst á ljóðlist, orð eða jafnvel höggmyndalist. Til dæmis rannsakaði Henry Moore, enskur myndhöggvari, mannabein, hann sá að mannabein.. lærleggsholið er fullkomið. Það holrými virkar fullkomlega sem liðskipti og er um leið fagurfræðilega ánægjulegt. Það er mjög erfitt að búa til fagurfræðilega, fallega sveigju. Sveigjan á hálsi sela er stórkostleg… Ekki hvaða sveigja sem er er fagurfræðileg. Moore tekur þessi holrými, rannsakar þau og býr til skúlptúr af sveigjum, því ákveðin tegund af sveigju samsvarar annarri tegund af útskotum, þannig að það er fagurfræðilega ánægjulegt, því allt er samtengt.
„Segjum því að það sé djúpstæður leyndardómur í fagurfræðinni, sem er ástin“ (Kiko).
Kiko hefur hannað marga hluti fyrir helgihaldið: kaleik, patenur, reykelsisbrennara, biblíuhlífar, skraut…, ásamt höggmyndum: höggmyndaseríunni Fjallræðunni, Jóhannesi Páli II, Jesú Kristi krossfestum, dádýr o.s.frv.
Bækur
Ævisögulegar athugasemdir – Carmen Hernández
Kaupa
Í þessum ævisögulegum athugasemdum má sjá einstaka konu, mikilvæga fyrir kirkjuna, ástfangna af Kristi, ritningunni og evkaristíunni. Hún var meðvituð um að það verkefni sem Guð hafði falið henni sem var að styðja mig, verja mig og leiðrétta mig í þágu Nýkatekúmensku göngunnar.Ég þakka Guði fyrir Carmen, sem sagði mér alltaf sannleikann, stöðugt. Hún var djúpt þenkjandi, ósvikin og frjáls kona í samskiptum sínum við alla. Hún var mjög greind. Hún elskaði Krist og kirkjuna; og páfann umfram allt annað. Við trúum því að Carmen sé með Drottni og fagni nú þegar. Þessar ævisögulegu athugasemdir eru ekki aðeins fyrir bræður Göngunnar, heldur fyrir alla kirkjuna, til að vekja athygli á einstakri konu sem lifði trú sína hetjulega. Carmen Hernández! (Kiko Argüello)
Fyrsta opinbera ævisaga Carmen Hernández er gefin út. Fimm árum frá andláti Carmen Hernández, 19. júlí 2021, er fyrsta opinbera ævisaga hennar gefin út, sem Aquilino Cayuela, prófessor og doktor í heimspeki, skrifaði og gaf út af Biblioteca de Autores Cristianos (BAC).
Kerygma. Í kofunum með hinum fátæku
Kaupa
„Mig langaði að skrifa þessa litlu bók að tillögu Cañizares kardinála, sem taldi mikilvægt að ég segði eitthvað um það sem Drottinn hefur gert fyrir okkur í fátækrahverfunum, fyrir hina fátæku, og einnig að ég gæfi út kerygma sem gæti hjálpað, sérstaklega hvað varðar efni og mannfræði, Kirkjuþingið um hina nýja trúboðun“ (Kiko Argüello).
Cañizares kardináli: „…Þessi litla bók, sönn gjöf frá Guði, hrekur burt ótta og kvíða og fyllir okkur hugrekki til að fylgja boðskap hans – kerygma – að fara þangað sem fólk er, vera hugrökk vitni og sannfærðir boðberar fagnaðarerindisins fyrir framan þau.“ (Úr inngangi)
Schönborn kardináli: „Þessi trúfræði dregur saman á áhrifamikinn hátt allan boðskap fagnaðarerindisins.“
Glósur 1988-2014
Kaupa
„Í næstum þrjátíu ár hef ég skrifað í minnisbækur, öðru hvoru og óreglulega, og án nokkurrar sérstakrar áforma, hugsanir, vangaveltur, lífsreglur, minningar, íhuganir, glósur, einræður, bænir, innblásnar í mér af lífsreglum trúboðs og trúfræðslu sem Drottinn kallaði mig til í kirkjunni, ásamt Carmen Hernández og Don Mario Pezzi. (…) Ef þessar glósur geta hjálpað einhverjum, þá sé Guð lofaður“ (Kiko)
„Bókin er sett saman úr litlum bókmenntabrotum sem hægt er að lesa án þess að þau tengist hvert öðru. Þau eru hugleiðingar sem sækja tón sinn í atburði, sameiginlega reynslu eða fund; þau eru andlegar ákallanir um boðun eða fordæmingu; tillögur eða ákall til vonar sem lesandinn finnur sig eiga þátt í: stundum eru þau áræðin trúnaðarmál sem streyma frá sál höfundarins; önnur eru eins konar lofgjörð eða sálmar, ákafar bænir og lífleg þakkargjörð til Guðs. Með þeim gögnum sem eru í stuttu ritunum er hægt að fylgja sögulegum þræði á vissan hátt frá 1988 til 2014. Það sem sameinar þau er trúarsaga höfundarins og saga Nýkatekúmensku göngunnar frekar en þematísk þróun; dreifð hér og þar kemur margt upp á yfirborðið úr hans sérstöku náðargjöf. Þetta er saga full af gleði og þjáningum; barátta höfundarins við að inna af hendi trúfastlega það verkefni sem Guð hefur fengið honum í hendur skín í gegn.“ (Úr kynningu Ricardo Blázquez Pérez kardinála, forseta spænsku biskuparáðstefnunnar).
Dagbækur – 1979-1981
Kaupa
„Það rignir, en dagurinn rennur upp bjartur. Jesús. Ég er undrandi. Þakka þér fyrir. Þjáningin hefur veitt mér miskunn. Þakka þér fyrir, Jesús. Friður, gleði…“ (Carmen Hernández, Dagbækur – 1979-1981, Dalur hinna föllnu – Madríd, 27. janúar 1979).
„Fimmtíu ár án hvíldar: ferðalög, rannsóknir, heimsóknir til margra samfélaga í Madríd, Zamora, Barcelona, París, Róm, Flórens, Ivrea… Að hlusta og hlusta á hvern bróður um líf hans, þjáningar hans og sögu, lýsa það upp með ljósi trúarinnar, hins dýrlega kross Drottins vors Jesú. Ég tel að þú eigir rétt á að þekkja hjarta Carmen, óendanlega ást hennar til Jesú Krists. Hún sagði stöðugt: „Jesús minn, ég elska þig, ég elska þig.“ Komdu, komdu, hjálpaðu mér.“ (Kiko Argüello)
Nýkatekúmenska gangan
Orð páfanna: H.Páll VI, H. Jóhannes Páll II, Benedikt XVI og Frans.
Fyrstu postularnir, í litlum hópum sem boðuðu trúna, gengu frá samkunduhúsi til samkunduhúss og prédikuðu fagnaðarerindið: Guð reisti upp þjón sinn Jesú, þann sem við höfnuðum, sem bað miskunnar fyrir morðingjann (Barabbas); sem dó án mótspyrnu, án þess að standa gegn hinu illa, elskaði óvini sína, fyrirgaf þeim („Faðir, fyrirgef þeim, því að þeir vita ekki hvað þeir gjöra“); sem bauð fram illskuna sem þeir höfðu valdið honum – pyntingar og krossinn – sem sönnun þess að kærleikur hans væri meiri en dauðinn, án þess að hætta að elska þá, jafnvel þegar þeir tóku líf hans: Guð reisti hann upp frá dauðum og í dag er hann lifandi, til að fyrirgefa allar syndir, allar glæpi.
„Nútími okkar þarf að hefja uppbyggingu kirkjunnar á ný, næstum því sálrænt og hirðislega, eins og hún væri að byrja upp á nýtt, frá upphafi, svo að segja, að endurnýja sig…“ (Páll VI, áheyrn, miðvikudaginn 4. ágúst 1976).
Söngvar Nýkatekúmensku göngunnar
Söngvabókin, sem hefur verið yfirfarin af Nýkatekúmensku miðstöð biskupsdæmisins í Róm og Madríd, er gefin út á nokkrum tungumálum og í mismunandi litum til að aðgreina mismunandi áfanga Göngunnar. Sálmasöngvararnir ættu að vita hvernig á að velja söngva út frá þeim áfanga Göngunnar sem samfélag þeirra er í hverju sinni og bíða eftir að trúfræðarar þeirra miðli til þeirra söngvum hinna ýmsu samverustunda og áfanga göngunnar. Þannig geta bræður og systur betur skilið merkingu hvers söngs fyrir sig.
Hljómsveit
Sinfóníuhljómsveit Nýkatekumensku göngunnar var stofnuð sem þjónusta Nýkatekumensku göngunnar við trúboðið í gegnum tónlist.
