Iconografie en glas in lood
Schilderkunst in de Neocatechumenale Weg
Kiko Argüello heeft Beeldende Kunst aan de Academie van H. Fernando in Madrid gestudeerd. In 1959 heeft hij de Bijzondere Nationale Prijs voor het Schilderen ontvangen. In 1960 heeft hij, samen met de beeldhouwer Coomontes en de glazenmaker Muñoz de Pablos, de onderzoeks- en ontwikkelingsgroep van de sacrale kunst ‘’Gremio 62’’ opgericht. Samen hebben ze verschillende exposities georganiseerd in Madrid (Nationale Bibliotheek) en ze zijn door het Ministerie van Cultuur gekozen om Spanje te vertegenwoordigen bij de Universele Expositie van Sacrale Kunst in Royan (Frankrijk) in 1960. Ook heeft Kiko een aantal van zijn werken in Nederland tentoongesteld (Galerie ‘’Nouvelles Images’’ te Den Haag).
Mystieke Kroon
Dostoevskij schreef: ‘’De schoonheid zal de wereld redden’’, en Kiko heeft vaak herhaald dat ‘’slechts een nieuwe esthetiek de Kerk zal redden’’. De afbeeldingen van deze ‘’mystieke kroon’’ willen de diepte van de geest van de gelovigen die ze aanschouwen raken. Ze willen de mens helpen zich tot God te verheffen. Deze schilderijen werken in de ziel van de christen net als de gedaanteverandering over de apostelen: op de Berg Tabor nemen zij de pracht van het goddelijke licht waar en luisteren zij naar het woord van God. Deze afbeeldingen, voornamelijk in de liturgie, hebben een directe, ook emotionele, impact: ze willen de gelovigen helpen geestelijk getransformeerd te zijn. Heilige Johannes Damascenus, verdediger van de iconen tijdens de iconoclastische woede en tot Dokter van de Kerk uitgeroepen door Paus Leo XIII, zei: ‘’Ik heb het menselijke beeld van God gezien en mijn ziel is gered’’.
‘’Dat het Heilige Gelaat van Christus jullie moge helpen om getuigen te zijn van zijn liefde’’.
Kiko Argüello.
Architectuur
De architectuur in de Neocatechumenale Weg
In de loop van de geschiedenis heeft de Kerk altijd de band tussen de schoonheid en de evangelisatie aangevoeld. Ook is de Kerk altijd de grootse beschermster geweest van de schoonheid. Alles weerkaatst de schoonheid van Christus en de schoonheid van de broederlijke communio. De evangelisatie van de Slavische volken heeft grotendeels plaatsgevonden door de schoonheid van de liturgie, van de iconen en van de liederen. Slechts de afgelopen jaren lijkt, ook binnen de Kerk, een ‘’functionalistische’’ visie te overheersen die de ruimte waar de gemeenschap zich verzamelt reduceert tot eenvoudige ontmoetingszalen.
Echter, vandaag is het meer dan ooit dringend en noodzakelijk de structuren van de Kerk te vernieuwen. Het antwoord op de ‘’global village’’, op de grote stad, op de monocultuur, is een parochie dat een ‘’hemels dorp’’ wordt: een meer sociaal model, in staat om ruimten te openen voor de nieuwe beschaving van liefde; een eucharistische assemblee die uitnodigt tot een actieve deelname door de gelovigen; een realiteit van ‘’gemeenschap van gemeenschappen’’ met een’ ’catechumenium’’, bestaande uit prachtige liturgische zalen voor de vieringen in kleine gemeenschappen.
In de vijf continenten kan men door Kiko ontworpen werken vinden, in lijn met de nieuwe esthetiek: de Seminaries Redemptoris Mater, nieuwe parochies, zalen voor vieringen van de gemeenschappen, etc.
Beeldhouwwerk
Het beeldhouwwerk in de Neocatechumenale Weg
‘’De schoonheid is een transcendentaal van het zijn, samen met het goede en de waarheid… De schoonheid produceert plezier in ons, het geeft ons een emotie. Zo heeft God de natuur gecreëerd. Hij die de natuur heeft gecreëerd, heeft haar mooi gemaakt om ons plezier te geven.
Het plezier is in relatie met de liefde. Voor mij als schilder is het interessant de wetten van de harmonie gestudeerd te hebben: alles in de natuur is in relatie met en in functie van de schoonheid. Niet alles is schoonheid, in een zekere zin, maar de wetten van de harmonie zijn in een relatie van materie, van vorm… Het is curieus, de wetenschap die relaties bestudeert is de wiskunde. Daarom zijn er in de harmonie allerlei wiskundige vergelijkingen. Al in de kunst sprak Plato van geometrie van de schepping en van wiskunde. In de kunst, zij het schilderkunst, beeldhouwwerk, muziek of poëzie, staat alles in relatie tot elkaar, harmonieuze relaties.
Deze wiskundige relatie die in de harmonie bestaat, bestaat ook in het ritme, bestaat in de muziek. De muziek is heel belangrijk, want het leert ons de schoonheid van het ritme. Elke noot valoriseert de volgende in het ritme, in het schilderen valoriseert elke waarde van het materiaal, gladheid, tekening de andere. De vierde symfonie van Beethoven begint bijvoorbeeld met een dissonantie. Het is fantastisch! In het ritme, om waarde te geven aan het ritme… Om niet te spreken over poëzie, over woorden, of over beeldhouwwerken. Henry Moore bijvoorbeeld, een Engelse beeldhouwer, heeft het menselijke skelet bestudeerd en hij heeft gezien dat de botten van de mens zijn… de holte van het dijbeen perfect is. Die holte is perfect ten dienste van de gewrichten en is tegelijkertijd esthetisch perfect. Een mooie esthetische boog maken, is heel moeilijk. Moore neemt die holtes, bestudeert ze en maakt een beeldhouwwerk van bogen, want bij een boog van een bepaalde manier correspondeert een ander boogvormig figuur, waardoor het esthetisch is, want alles is gecorreleerd.
Laten we zeggen dat in de esthetiek een diep geheim schuil gaat, dat de liefde is. (Kiko)
Kiko heeft vele voorwerpen voor de liturgie ontworpen: kelken, patenen, wierookvaten, hoezen voor bijbels, ornamenten…, ook veel beeldhouwwerken: de Bergrede, Heilige Johannes Paulus II, de gekruisigde Jezus Christus, herten, etc.
Boeken
Notas biográficas – Carmen Hernández
Comprar
In deze biografische aantekeningen zullen jullie een buitengewone vrouw zien, zeer belangrijk voor de Kerk, verliefd op Christus, de Heilige Schrift en de Eucharistie. Zij was zich ervan bewust dat de missie die God haar gegeven had was om mij te steunen, te verdedigen en te corrigeren, voor het welzijn van de Neocatecumenale Weg. Ik dank God voor Carmen, die mij altijd de waarheid heeft gezegd, voortdurend. Zij was een diepzinnige vrouw, authentiek en vrij in haar relatie met de anderen. Zij was zeer intelligent. Zij hield van Christus en de Kerk; en bovenal van de Paus. We geloven dat Carmen bij de Heer is, zij is al in het feest. Deze biografische aantekeningen zijn niet alleen voor de broeders en zusters van de Weg, maar voor heel de Kerk, om een buitengewone vrouw te doen kennen, die het geloof heeft geleefd op heroïsche wijze. Carmen Hernández! (Kiko Argüello).
De eerste officiële biografie van Carmen Hernández wordt gepubliceerd.De vijfde verjaardag van het overlijden van Carmen Hernández, 19 juli 2021, valt samen met de publicatie van haar eerste officiële biografie, waarvan de auteur de professor en doctor in de filosofie Aquilino Cayuela is. Het boek wordt uitgegeven in het Spaans door de BAC (Biblioteca de Autore Cristianos)Biblioteca de Autores Cristianos (BAC).
Het Kerygma. In de barakken met de armen.
Bestellen
‘’Ik heb dit kleine boek willen schrijven op aanraden van kardinaal Cañizares die het belangrijk leek dat ik iets zou zeggen over wat de Heer met ons in de barakken heeft gedaan, met de armen, en dat ik ook een kerygma zou publiceren dat met name door de inhoud en de antropologie de Synode over de Nieuwe Evangelisatie kon helpen’’ (Kiko Argüello).
Kardinaal Cañizares: “Dit kleine boek, een waar geschenk van God, laat angsten verdwijnen en vult ons met moed om zijn aankondiging – kerygma – te volgen, om te gaan naar waar mensen zich bevinden en om voor hen waardevolle getuigen te zijn en overtuigde aankondigers van het evangelie‘’ (uit de introductie).
Kardinaal Schönborn: ‘’In deze catechese is de gehele aankondiging van het evangelie op een indrukwekkende manier geconcentreerd.”
Annotaties 1988-2014
Bestellen
‘’Al dertig jaar schrijf ik sporadisch en zonder regelmaat in schriften, zonder bijzondere bedoelingen, bepaalde gedachten, overdenkingen, herinneringen, overwegingen, aantekeningen, monologen en gebeden op, die mij bij opkomen tijdens de evangelisatie en de catecheses waartoe de Heer mij heeft geroepen in de Kerk, samen met Carmen Hernández en don Mario Pezzi. (…) Gezegend zij God als deze annotaties iemand kunnen helpen’’ (Kiko)
“Het boek is samengesteld uit kleine literaire fragmenten die gelezen kunnen worden zonder enig verband tussen elkaar. Het zijn overdenkingen uit een gebeurtenis, uit een conviventie of een ontmoeting; het zijn spirituele oproepen als een aankondiging of klaagzang, of oproepen tot hoop waar de lezer zich betrokken bij voelt. Soms zijn het gewaagde uitingen uit het diepst van de ziel van de schrijver; soms zijn het een soort van hymnen of psalmen, uit vurige smeekbeden en uit levendige acties van de genade van God. Met alle gegevens uit de korte fragmenten is het mogelijk om in zekere zin een historische lijn volgen van 1988 tot en met 2014. Wat de fragmenten verbindt is de geloofsweg van de schrijver en van de initiator van de Neocatechumenale Weg, meer dan een thematische ontwikkeling. Hier en daar verspreid, komen vele inhoudelijke aspecten van het specifieke charisma tevoorschijn. Het is een geschiedenis vol van vreugdevolle momenten en van momenten van lijden. De strijd van de schrijver om trouw de door God verkregen taak voort te brengen komt duidelijk naar voren.’’ (Uit de presentatie door kardinaal Ricardo Blázquez Pérez, voorzitter van de Spaanse Bisschoppenconferentie).
Dagboeken 1979-1981
Bestellen
“Het regent, maar de dag komt vredig op. Jezus. Ik ben verrast. Bedankt. Het lijden heeft genade in mijn hart gebracht. Bedankt, Jezus. Vrede, vreugde…’’ (Carmen Hernández, Dagboek 1979-1981, Valle de los Caídos – Madrid, 27 januari 1979).
‘’Vijftig jaar zonder een moment van rust: reizen, scrutinies, bezoeken aan vele gemeenschappen in Madrid, Zamora, Barcelona, Parijs, Rome, Florence, Ivrea… Luisterend en luisterend naar elke broeder of zusters over het leven, het lijden en de geschiedenis, het verlichten in het licht van het geloof, van het roemrijke kruis van Onze Heer Jezus. Ik denk dat jullie het recht hebben het hart van Carmen te kennen, haar immense liefde voor Jezus Christus. Zij zei continu: ‘’Mijn Jezus, ik hou van jou, ik hou van jou. Kom, kom, help mij’’. (Kiko Argüello)
De Neocatechumenale Weg
Woorden van verschillende pausen: Heilige Paulus VI, Heilige Johannes Paulus II, Benedictus XVI en Franciscus.
De eerste apostelen gingen in kleine evangelisatieteams rond langs verschillende synagogen om de Blijde Boodschap te verkondigen: God heeft zijn dienaar Jezus, die wij hebben verloochend door gratie te vragen voor een moordenaar (Barabas) verrezen. Hij die gestorven is zonder weerstand te bieden, zonder weerstand te bieden aan het kwaad, zijn vijanden beminnend, hen vergevend (‘’Vader, vergeef hun, want zij weten niet wat ze doen’’), die het kwaad dat hem is toegebracht heeft geleden – de martelingen en het kruis – als bewijs dat zijn liefde groter is dan de dood, zonder te stoppen hen te beminnen ook wanneer ze hem het leven hebben ontnomen. God heeft hem uit de dood verrezen en vandaag leeft Hij, om elke zonde te vergeven, elk misdrijf.
‘’Onze tijd heeft bijna, een nieuwe opbouw van de Kerk nodig, psychologisch en pastoraal, alsof de Kerk opnieuw zou moeten beginnen, van voor af aan om zo te zeggen, regenererend…’’ (Paulus VI, Audiëntie, woensdag 4 augustus 1976).
Liederen van de Neocatechumenale Weg
Beoordeeld door het diocesaan Neocatechumenaal Centrum van Rome en Madrid is het liederenbundel in verschillende talen gepubliceerd als ook in verschillende kleuren om de verschillende etappen van De Weg te differentiëren. Psalmisten zouden de liederen moeten kunnen kiezen op basis van de etappe van De Weg waarin hun gemeenschappen zich in bevinden en zij zouden moeten wachten op het moment waarop de catechisten hun de liederen doorgeven in verschillende conviventies en passages van De Weg. Op deze manier kunnen de broeders beter de betekenis van ieder lied begrijpen
Orkest
Het symfonisch orkest van de Neocatechumenale Weg is opgericht als dienst van de Neocatechumenale Weg aan de evangelisatie door de muziek.
