Woorden van de Pausen
De Neocatechumenale Weg in de woorden van de pausen: toespraken, audiënties, aansporingen, erkenningen, goedkeuringen…
Onze tijd heeft bijna, een nieuwe opbouw van de Kerk nodig, psychologisch en pastoraal, alsof de Kerk opnieuw zou moeten beginnen, van voor af aan om zo te zeggen, regenererend…
De eerste apostelen gingen in kleine evangelisatieteams rond langs verschillende synagogen om de Blijde Boodschap te verkondigen: God heeft zijn dienaar Jezus, die wij hebben verloochend door gratie te vragen voor een moordenaar (Barabas) verrezen. Hij die gestorven is zonder weerstand te bieden, zonder weerstand te bieden aan het kwaad, zijn vijanden beminnend, hen vergevend (‘’Vader, vergeef hun, want zij weten niet wat ze doen’’), die het kwaad dat hem is toegebracht heeft geleden – de martelingen en het kruis – als bewijs dat zijn liefde groter is dan de dood, zonder te stoppen hen te beminnen ook wanneer ze hem het leven hebben ontnomen. God heeft hem uit de dood verrezen en vandaag leeft Hij, om elke zonde te vergeven, elk misdrijf.
